Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση θέματος του ιστολογίου

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2019

*άρθρο μου με αφορμή τον εορτασμό ~ Της Αναλήψεως Του Κυρίου*


Οι 40 ημέρες μετά τον σωματικό θάνατο:



Αγαπημένοι μου αναγνώστες φίλοι και φίλες μου, δεν θα αναφερθώ στα ιστορικά γεγονότα σχετικά με Την Ανάληψη Του Κυρίου, καθότι άλλωστε είναι σε όλους γνωστά, και όχι μόνο στους χριστιανούς.

Στην ουσία πρόκειται για ένα σύντομο αλλά περιεκτικό άρθρο μου, μέσα απ’ το οποίο ευελπιστώ να ανακουφίσω έστω στο ελάχιστο τις χαροκαμένες καρδιές, έχοντας προσωπική εμπειρία. 

"Διαβάστε περισσότερα"...  


Υποκειμενικότητα:

      Η αλήθεια είναι πως η υποκειμενικότητα, σε κάποιες περιπτώσεις μάς κάνει να φερόμαστε εγωϊστικά, έως και χειριστικά. Και επειδή αυτό που νιώθουμε είναι υποκειμενικό, μας αφήνει αδιάφορους κάθε άλλη άποψη.
Θεωρούμε την υποκειμενικότητα ως ανεξέλεγκτο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης μας, ώστε να επιρρίπτουμε ευθύνες στους πάντες και στα πάντα εκτός από εμάς τους ίδιους, διότι μας είναι δυσάρεστο να αποδεχτούμε τις λανθασμένες απόψεις μας ή και τις επιλογές μας.
Θεωρούμε την απογοήτευση για το ανεκπλήρωτο ως μέρος της ανθρώπινης φύσης μας, ώστε να δικαιολογείται η τάση μας να ωραιοποιούμε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που έχουμε.

Βέβαια, η αλήθεια επίσης είναι ότι δεν μπορούμε να αποβάλουμε το υποκειμενικό στοιχείο μας παντελώς, καθώς όλες οι ανθρώπινες αδυναμίες οφείλονται στο γεγονός ότι διαθέτουμε συναισθήματα, τα οποία αρκετές φορές αδυνατούμε να τα ελέγξουμε με την λογική.
Κάποιες φορές μάλιστα, νιώθουμε πως είναι τόσο αδιανόητα άδικο αυτό που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, που αναρωτιόμαστε ποιός ο σκοπός που ήρθαμε στην Γή. Κι ακόμη πιο δυσβάσταχτα γίνονται τα συναισθήματα, όταν φεύγει απ’ την ζωή ένα αγαπημένο μας πρόσωπο, δίχως το αίτιο να είναι το φυσιολογικό γήρας. 

Και έτσι συμβαίνει τα βιώματα μας, άλλοτε να μάς γεμίζουν απερίγραπτη ικανοποίηση και χαρά – κι άλλοτε να νιώθουμε πως έχουμε τσακιστεί ψυχολογικά. Το πώς νιώθει ο καθένας είναι όντως Υποκειμενικό. Αρκεί να μην είναι εγωϊστικό !!.

Αποκαλούμε Τον Χριστό «δάσκαλο» !!

      Πολλά τα αναπάντητα ερωτηματικά που έχουμε ως άνθρωποι, με αποτέλεσμα να δημιουργούμε προβληματισμούς μέσα στο μυαλό μας, που αντικρούονται με την λογική. Κι όταν δεν βρίσκουμε ικανοποιητικές απαντήσεις, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως για όλα υπάρχει λόγος – όλα γίνονται για κάποιον σκοπό.   

Ωστόσο, δεν είναι τυχαίο που αποκαλούμε Τον Χριστό «δάσκαλο» μας. Εάν καλοεξετάσουμε και φιλοσοφήσουμε την όλη πορεία Του επάνω στην Γή, θα αντιληφθούμε πως εκτός των άλλων, ήρθε να μας διδάξει τον λόγο που ο καθένας από εμάς καλείται να βιώσει όλα τα συναισθήματα: 

_Για όλους θα υπάρξουν στιγμές που θα νιώσουμε ανεπιθύμητοι – παρείσακτοι .. (όπως όταν γεννήθηκε Εκείνος) !!.
_Για όλους θα υπάρξουν εποχές που θα δεινοπαθήσουμε έως να βρούμε ανθρώπους να πιστέψουν σε εμάς.. (όπως πάσχισε και Εκείνος) !!.
_Για όλους θα υπάρξουν οι άνθρωποι που θα διψούν να ακούσουν τα λόγια μας, θα κρέμονται από τα χείλη μας.. (όπως κρέμονταν απ’ τα χείλη Του) !!.
_Για όλους θα υπάρξουν ημέρες που θα δούμε ο αγώνας μας να στέφεται με Βάγια.. (όπως υποδέχτηκαν Εκείνον κατά την είσοδο του στα Ιεροσόλυμα) !!.
_Για όλους θα υπάρξουν πρόσωπα που θα μας προδώσουν για το χρήμα δίχως να το περιμένουμε. Όλοι μας θα γευτούμε κάποια στιγμή το φιλί του Ιούδα από άτομο που αγαπήσαμε .. (όπως Εκείνος) !!. 
_Για όλους θα έρθουν στιγμές που η αγωνία θα μας κόβει την ανάσα καθώς θα περιμένουμε να ακούσουμε κάποια αίσια εξέλιξη.. που ωστόσο τελικώς, η απάντηση θα μας στέλνει στον τόπο του μαρτυρίου μας !!. 
_Για όλους θα υπάρξουν εποχές που θα νιώθουμε μόνοι στον δικό μας δρόμο για τον Γολγοθά.. αλλά μόλις αποδεχτούμε τις ευθύνες μας, τότε, πριν ακόμη τελειώσει ο δρόμος μας.. θα δούμε να συμβαίνουν γύρω μας μικρά ή και μεγάλα Θαύματα !!.
_Για όλους θα έρθει η μέρα που θα θρηνήσουμε επάνω σε έναν τάφο, νιώθοντας να αλλάζει νόημα η ζωή μας. Αλίμονο στην μάνα που έθαψε το παιδί της, όπως η Παναγία !!. 
_Και αφού όμως βιώσουμε “τον ξένο πόνο”, τότε, θα υπάρξουν στην ζωή μας νέα πρόσωπα που με συμπόνια θα πλύνουν τις πληγές μας !!.  

Και πράγματι: Η γέννηση Του Ιησού Χριστού με ανθρώπινη μορφή, με σάρκα και οστά, είχε ως σκοπό να μας διδάξει την πανσοφία Του Δημιουργού μας. Και  όχι μόνο μέσα από Τον Λόγο Του, αλλά και μέσα από την κάθε στιγμή που βίωσε τις ανθρώπινες αδυναμίες. Βίωσε όλα τα συναισθήματα στο έπακρον. Χαρά, στοργή, αγάπη, αναγνώριση, ικανοποίηση - αλλά και πίκρα, πόνο, προδοσία, αδικία και απογοήτευση !!.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο επισφραγίζεται η θεωρία, 
«Ό,τι δεν κατανοούμε με λόγια, το μαθαίνουμε στην πράξη» !!.   


* *  Η Ανάληψη Του Κυρίου μας στις 40 ημέρες, αφήνει να εννοηθεί πως η κάθε ψυχή μετά τον σωματικό θάνατο, επί 40 ημέρες βρίσκεται στην Γή για να “αποφορτιστεί” πριν το ουράνιο ταξίδι της:

Και πράγματι: Η ψυχή είναι Αθάνατη, και όταν αποκοπεί από το σώμα της, επί 40 μέρες βρίσκεται ακόμη στην Γή.
Νιώθει το κάθε συναίσθημα στις καρδιές όσων είχε συναντήσει, και διαβάζει την κάθε ανομολόγητη σκέψη τους που ήθελε να γνωρίσει. Τούτο διότι, θέλει να φύγει από κάθε απορία καλυμμένη !!.
Αφήνει πίσω της στιγμές που δεινοπάθησε, και συμφιλιώνεται με όσους αντιπάθησε. Τούτο διότι, θέλει να φύγει ξελαφρωμένη !!.
Ταξιδεύει σε μέρη που ονειρεύτηκε, και απολαμβάνει χαρές που δεν γεύτηκε. Τούτο διότι, θέλει να φύγει ευχαριστημένη !!. 
Οπλίζει με κουράγιο τις καρδιές που ο θάνατος ράγισε, για να θυμούνται μόνο τα χαμόγελα που εκείνη τους χάρισε. Τούτο διότι, δεν θέλει να φύγει πικραμένη !!.

      Έτσι. Όταν λοιπόν φίλοι μου, μια αγαπημένη μας ψυχή ετοιμάζεται για το μεγάλο της ταξίδι, δεν πρέπει να την αποχαιρετάμε αδειάζοντας επάνω της την δική μας θλίψη. Διότι τότε φεύγει λυπημένη που θα μας λείψει !!.
Αυτό που νιώθουμε είναι όντως αφόρητο, ωστόσο είναι εγωϊστικό να της υπενθυμίζουμε πόσο θλιβερή θα είναι η απουσία της απ’ την δική μας ζωή. Είναι αμάρτημα να μοιρολογούμε για τις πληγές που μας αφήνει η απουσία της, και να μην την αφήνουμε να αναπαυθεί !!.
                                                                            
Η ψυχή δεν φεύγει ανακουφισμένη εάν μέσ΄στις 40 ημέρες δεν βεβαιωθεί ότι θα εκπληρώσουμε τους σκοπούς μας και δίχως εκείνη, δεν φεύγει χαρούμενη εάν δεν την βοηθήσουμε να νιώσει γαλήνη. 
Άλλωστε, οφείλουμε να συλλογιστούμε όλους αυτούς που συνεχίζουν να υπάρχουν στην ζωή μας και αγαπάμε. Όλους αυτούς που μας νοιάζονται, και δυνατούς δίπλα τους μας χρειάζονται.


Η γαλήνη της ψυχής: 

Κανείς δεν γνωρίζει αποδεδειγμένα τί συμβαίνει στην ψυχή μας μετά τον σωματικό μας θάνατο. Ωστόσο, ο Χριστός εμφανίστηκε στους πιστούς Του πριν την Ανάληψη Του, για να τους αποδείξει του λόγου Αυτού το αληθές, και για να γνωρίζουν όλα τα παραπάνω. Κατόπιν αυτού τους διαβεβαίωσε ότι επέρχεται Γαλήνη.

Γαλήνη: Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, μπορούμε να υποθέσουμε ότι τότε, δεν θα μας πονάει τίποτα – δεν θα αγωνιούμε για τίποτα – δεν θα νοσταλγούμε τίποτα – δεν θα έχουμε πικρές μνήμες για τίποτα. 
  
Συνεπώς σε κάθε περίπτωση, ο Χριστός μας δίδαξε να θυμόμαστε αυτούς που έφυγαν απ’ την ζωή μας με αγάπη, και όχι με θλίψη επειδή μας λείπει η σαρκική τους παρουσία. Αντιθέτως, όσο εμείς θα συνεχίζουμε να τους αγαπάμε, δεν θα μας λείψει ποτέ η αίσθηση της άϋλης παρουσίας τους !!
Και πράγματι, νιώθω εντονότερα την παρουσία του μικρότερου γιού μου απ΄όσο όταν βρισκόταν στην ζωή, διότι υπάρχει ψυχική επαφή !!



*Θρησκείες ~ και η Ψυχή μετά τον Σωματικό Θάνατο*
Πρόσφατα αναδημοσίευσα άρθρο μου με τον παραπάνω τίτλο, όπου αναλύω τελείως αντικειμενικά όλες τις επικρατέστερες θεωρίες. Ο καθένας βέβαια έχει το δικαίωμα να πιστεύει σε ό,τι τον κάνει να νιώθει καλύτερα, ή σε ό,τι τρέφει την φαντασία του. Προτείνω να το διαβάσετε:


ΜΑΡΙΑΝΝΑ
*Σύμβουλος σχέσεων - Ψυχαναλύτρια, Ψυχοερευνήτρια*

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου