Translate

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

*Η θέση της Ψυχανάλυσης στην Παραψυχολογία*

Ο άνθρωπος φοβάται ό’τι δεν καταλαβαίνει, ή ό’τι δεν γνωρίζει !!


Αγαπημένοι μου αναγνώστες.
Πριν όλων θα πρέπει να γίνει κατανοητός ο ορισμός της Ψυχανάλυσης. Η Ψυχανάλυση είναι όντως μία μορφή ψυχοθεραπείας, που θεμελιωτής της είναι ο Sigmund Freud (Φρόϊντ). Μάλιστα, είναι ο πρώτος που σε νεότερες εποχές (όπως θα δείτε παρακάτω), ανέπτυξε θεωρίες σχετικά με παραψυχολογικά φαινόμενα.

Την λέξη «Parapsychologie» την καθιέρωσε πρώτος ο Γερμανός καθηγητής φιλοσοφίας Max Dessoir, όταν σε άρθρο του το 1889 ανέλυσε τα «οριακά φαινόμενα», και τότε εμπνεύστηκε τον όρο «παραψυχολογία»,  για να δώσει τον ορισμό στην συγκεκριμένη επιστήμη.  Ωστόσο ο όρος παραψυχολογία έμεινε στην αφάνεια τουλάχιστον μέχρι το 1937, όπου ο Joseph Rhine, ίδρυσε το παραψυχολογικό εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο Duke των ΗΠΑ, o οποίος και θεμελίωσε την εργαστηριακή Παραψυχολογία, περίπου έτσι όπως την γνωρίζουμε σήμερα.

Ο όρος Ψυχικές Έρευνες:  Κέντρα Ψυχικών Ερευνών (όπως ονομάζουμε σήμερα το παραψυχολογικό εργαστήριο), υπήρχαν από την αρχαιότητα. Διδάκτορες Φιλοσοφικών Σχολών στην αρχαία Ελλάδα, (νοεπλατωνικοί, νεοπυθαγόρειοι κ.ά), ήσαν οι αρχαιότεροι Ψυχοερευνητές. Στην κατηγορία αυτή των Ψυχοερευνητών, υπάγονται όλοι εκείνοι οι οποίοι ασχολούνται με θέματα γύρω από την ψυχή του ανθρώπου και των πάσης φύσεως παραψυχολογικών θεμάτων.

"Διαβάστε περισσότερα"...   

Ο Freud χρησιμοποιώντας τους δύο όρους «ψυχή + ανάλυση», λέγεται ότι στηρίχτηκε στην θεωρία του Σωκράτη, «η κατανόηση είναι βαθύτερη της γνώσης».
Βάσει αυτού εφάρμοσε την λεκτική ψυχοθεραπεία, και απέδειξε πως ενώ η Ψυχιατρική όπως και ο αναπτυσσόμενος ακόμη τότε κλάδος της Ψυχολογίας αντιλαμβάνονται τις ψυχικές διαταραχές ως παθήσεις που αντιμετωπίζονται με φαρμακευτικές αγωγές, σε πολλές περιπτώσεις τα αίτια είναι βαθύτερα και δεν επιδέχονται θεραπεία μέσω φαρμακευτικής αγωγής. Τα αίτια οφείλονται στην «μη_κατανόηση» που δεν συγκαταλέγεται στις καθολικά αποδεκτές επιστημονικές θεωρίες σχετικά με στις ψυχικές παθήσεις.
         Ωστόσο, στις μέρες μας είναι κοινώς γνωστές σχεδόν όλες τις εγκεφαλικές λειτουργίες μας. Κάποιες από αυτές βεβαίως επηρεάζουν ψυχολογικά το άτομο. Και καθώς η μέθοδος της Ψυχανάλυσης αποσκοπεί στον έλεγχο της «Αισθητήριας  Μνήμης» και στην καλλιέργεια της «Αισθηματικής Νοημοσύνης», συνιστώ να διαβάσετε τα σχετικά άρθρα μου, ώστε να μην επαναλαμβάνομαι.  Ο όγκος του συγκεκριμένου άρθρου μου ήδη είναι μεγάλος, αναπόφευκτο βεβαίως, διότι επιβάλλεται να το παρουσιάσω εμπεριστατωμένα. 
Τα προαναφερόμενα άρθρα μου, βρίσκονται στο αρχείο μου με τίτλο «Έλεγχος Σκέψεων και Συναισθημάτων»:


~ ~ ~  Στο σημείο αυτό θεωρώ χρήσιμο να συμπληρώσω πως είναι γνωστό πλέον στην εποχή μας ότι, πολλές παθήσεις χαρακτηρίζονται ως ψυχοσωματικές. 
Δυστυχώς όμως σε πολλές χώρες, ο νευρολόγος ή ο ψυχίατρος έχουν παράλληλα και αρμοδιότητες ψυχολόγου. Δεν θα σχολιάσω τους λόγους, απλά θα αναφέρω ότι τα θεραπευτήρια περιορίζονται σε ψυχιατρεία και νευρολογικές κλινικές. Έως και πριν ορισμένα χρόνια, το ίδιο συνέβαινε και στην Ελλάδα. Επιτέλους όμως δειλά – δειλά άρχισαν να διαχωρίζονται οι ειδικότητες, άρχισαν να δημιουργούνται κέντρα ψυχολογικής υποστήριξης, και οι παρεξηγημένες έννοιες ψυχολογία - ψυχανάλυση, αποκαταστάθηκε στον επιστημονικό χώρο. 
Και επιπλέον στις μέρες μας, όποια πληροφορία θέλουμε μπορούμε να την βρούμε στο διαδίκτυο. Επομένως πρέπει να ενημερωθούμε (εάν δεν γνωρίζουμε), ώστε κάνοντας τους σωστούς διαχωρισμούς να γνωρίζουμε σε ποια ειδικότητα θα πρέπει να απευθυνθούμε. H αλήθεια είναι ότι υπάρχουν αρκετές ομοιότητες, οι αρμοδιότητες όμως διαφέρουν αισθητά.

Συγκεκριμένα: 
Οι παθήσεις (ασθένειες) που σχετίζονται με διανοητικές επιπλοκές – έλλειψη αντίληψης αυτοσυντήρησης –  σχιζοφρένεια – τα σύνδρομα του νευρικού συστήματος –εγκεφαλικού συστήματος κ.ά, άλλοτε είναι αρμοδιότητα Ψυχίατρου και άλλοτε Νευρολόγου. Όπως π.χ. επιληψία – σκλήρυνση κατά πλάκας – νόσος του Πάρκινσον κ.ά. Ενώ, το φάσμα των διαταραχών που αντιμετωπίζει ο Ψυχολόγος, όπως δηλαδή, κατάθλιψη – κρίσεις πανικού - διαταραχές προσωπικότητας – κλειστοφοβία κ.ά, διαφέρει αισθητά από το φάσμα των διαταραχών που αντιμετωπίζει ο Ψυχίατρος. Συνεπώς διαφέρει τόσο η θεραπευτική μέθοδος, όσο και η φαρμακευτική αγωγή.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι δεν χρήζουν φαρμακευτικής υποστήριξης όλες οι περιπτώσεις ψυχολογικών προβλημάτων. Ωστόσο, υπάρχουν άτομα που δεν μπορούν να δεχτούν το ενδεχόμενο, να επισκεφτούν κάποιον ιατρό και να μην τους γράψει έστω μία συνταγή. Τούτο διότι έχουν την εντύπωση ότι μόνο η φαρμακευτική αγωγή θα φέρει αποτελέσματα.
Μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις, έχουν γίνει πειραματισμοί στους παθόντες. Τους δόθηκαν ουσίες που ήταν απλά και μόνο βιταμίνες, και στην ιδέα και μόνο ότι το φάρμακο τους ωφελεί, πράγματι είχε θεαματικά αποτελέσματα το υποτιθέμενο “θαυματουργό” φάρμακο !!.
Οπότε άτομα τα οποία χρήζουν ήπιας φαρμακευτικής υποστήριξης, μπορούν να βοηθηθούν με κάποια ελαφράς μορφής ηρεμιστικά που είναι αβλαβή για τον οργανισμό, καθότι αρκετά από αυτά χορηγούνται ακόμη και κατά την διάρκεια εγκυμοσύνης. Επιπλέον, δεν δημιουργούν εθισμό, κάτι που ο κόσμος το φοβάται ιδιαίτερα.


~ ~ Η Ψυχανάλυση δεν συνιστάται μόνο σε σοβαρές ψυχικές παθήσεις:

Πρόκειται για λεκτική μέθοδο (μέσω διαλόγων), που πολλές φορές επιφέρει πολύ καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με άλλες μορφές ψυχοθεραπείας, ειδικά σε ανθρώπους που σε κάποια περίοδο της ζωής τους βίωσαν τραυματικές εμπειρίες. 
Επομένως, ο ορισμός της «ψυχοθεραπείας» έχει ευρύτερες έννοιες και ωφελιμότητες. Η Ψυχανάλυση στην ουσία, στοχεύει στην κατανόηση του ψυχικού κόσμου του αναλυόμενου ατόμου, εξετάζοντας αυτόν ως μια ξεχωριστή – μοναδική περίπτωση, καθώς ο καθένας από εμάς, βιώνει με μοναδικό τρόπο τις εμπειρίες του. Και ο ίδιος από την δική του πλευρά, να αποδεχθεί όσα συνέβαλαν ώστε να απεγκλωβιστεί από την υποκειμενική του κρίση.

Ας μην πιάνουμε όμως τα άκρα. Θα αναφερθώ σε ορισμένες απ’ τις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις, όπου μετά από ελάχιστες συνεδρίες, ο αναλυόμενος χρησιμοποιεί τον ψυχαναλυτή του μόνο εφόσον χρειαστεί κάποια υποστήριξη.
Περιπτώσεις όπως:
Ενώ το άτομο έχει αποβάλλει τις φοβίες του, χρειάζεται επιβεβαίωση ότι δεν θα επανέλθουν.
Ενώ το άτομο γνωρίζει την ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος του, χρειάζεται ενθάρρυνση για να το χειριστεί.
Ενώ το άτομο αποδέχεται το γεγονός ότι βρίσκεται εγκλωβισμένο μέσα σε μια λάθος σχέση, χρειάζεται να αποκτήσει διαφορετική οπτική για να απεγκλωβιστεί.
Περιπτώσεις λοιπόν που όσο κι αν μας ακούγονται αδιάφορες όταν δεν τις βιώνουμε οι ίδιοι, γι’ αυτούς που τις βιώνουν όμως .. γίνονται καθημερινοί εφιάλτες !!. 

Επομένως το φάσμα της ωφελιμότητας είναι πολύ πιο ευρύτερο. Η ψυχανάλυση χρησιμοποιεί έναν «βασικό κανόνα», σύμφωνα με τον οποίο ο αναλυόμενος δέχεται να αναφέρει στον αναλυτή ελεύθερα και αυθόρμητα οτιδήποτε σκέπτεται και νιώθει, δίχως να υποκρύπτει τίποτε ή να προσχεδιάζει τον τρόπο που θα το εκφράσει. Βασικό είναι ο αναλυόμενος να δεχτεί τον ρόλο του αναλυτή ως μία δεύτερη δική του εσωτερική φωνή, διότι ο σκοπός των ερωτήσεων είναι να οδηγηθεί σε μνήμες, που προσφέρουν πλούσιο ασυνείδητο υλικό. 
Σίγουρα όλες οι μνήμες δεν είναι ευχάριστες, καθότι δεν υπάρχει ανθρώπινη ψυχή που να μην έχει λαβωθεί από τραυματικές εμπειρίες. Πληγές που πιθανόν συνεχίζουν να  αιμορραγούν και δημιουργούν φοβίες ακόμη κι όταν όλα πάνε καλά. Και τότε νιώθουμε συγκρούσεις μέσα μας, του τύπου, «φοβάμαι να χαρώ, μην μου βγεί ξινό» !!. 


~ ~ Μέσω της Ψυχανάλυσης ερμηνεύονται ακόμη και τα όνειρα:

Ερμηνεύονται λοιπόν όλες οι συμπεριφορές, όπως επίσης και τα επαναλαμβανόμενα όνειρα, τα οποία συνήθως είναι εφιάλτες !!.
Πράγματι, αφού μάλιστα, η ερμηνεία των ονείρων αποτελεί βασικό στοιχείο της ψυχανάλυσης. Άλλοτε συνδέονται με τις τρέχουσες συγκρούσεις μας, άλλοτε με κάποιες μακροχρόνιες αναμονές, άλλοτε με διάφορες στερήσεις μας, κι άλλοτε με ξεθωριασμένες παιδικές αναμνήσεις μας. Και όπως τόνισε ο Freud:
«Το όνειρο αποτελεί τον βασιλικό δρόμο για το ασυνείδητο, και ο ελεύθερος συνειρμός του αναλυόμενου πάνω στους συμβολισμούς του ονείρου, αποκαλύπτει πολλές φορές βαθιά κρυμμένες επιθυμίες, όπως και ανεκπλήρωτες φαντασιώσεις».
Επίσης η ανάγκη ανταπόκρισης στα αισθήματα μας – η έλλειψη κατανόησης από το περιβάλλον μας – η επιθυμία απόκτησης ιδανικού συντρόφου ή φίλου – η απώλεια αγαπημένου προσώπου κ.ά. ενδέχεται να μας “στοιχειώνουν” απ’ την παιδική μας ηλικία ακόμη.
Η διαφορά είναι ότι στην παιδική ηλικία, συνήθως δίνουμε χώρο στα όνειρα μας μέσα στην πραγματική μας ζωή. Όπως π.χ. δημιουργούμε φανταστικούς φίλους. Ως ένα σημείο, θεωρείστε το φυσιολογικό. Μην “τρέχετε” το παιδί σε παιδοψυχολόγους. Ενώ όταν βρισκόμαστε σε ηλικία που πλέον συμβιβαζόμαστε να πορευτούμε με όσα έχουμε, τότε, αυτά που δεν έχουμε αναζητούν θέση στα όνειρα μας.

Ασφαλώς υπάρχουν και τα λεγόμενα «προφητικά όνειρα», αλλά γι’ αυτήν την περίπτωση, αναφέρομαι σε άλλο άρθρο του ιδίου αρχείου μου.


Η Ψυχανάλυση στον χώρο της Παραψυχολογίας:

Η έννοια της Παραψυχολογία, διαπιστώνω ότι συνεχίζει να είναι μία παρεξηγημένη έννοια στην Ελλάδα. Τούτο διότι πολλοί έχουν εσφαλμένη εντύπωση σχετικά με αυτόν τον επιστημονικό κλάδο. Οι περισσότεροι Ψυχαναλυτές (αναφέρομαι κυρίως σε όσους υδρεύουν στον εξωτερικό), βρίσκονται παράλληλα και στον χώρο της Παραψυχολογίας.
Η κλάδο της Παραψυχολογία καλείται να ερμηνεύσει όσα δεν κατανοεί η λογική, επειδή η λογική στηρίζεται σε όσα γίνονται αντιληπτά από τις βασικές αισθήσεις (όραση – ακοή – όσφρηση – γεύση – αφή), στηρίζεται σε όσα έχουν αποδεκτές επιστημονικές θεωρίες, στηρίζεται σε όσα είναι εφικτά από πρακτικής πλευράς.

Σε πολύ παλαιότερες εποχές, συνηθίζονταν ο όρος «Ανεξήγητα Φαινόμενα». Ανεξήγητο, σημαίνει κάτι που αφού δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε, παραμένει άγνωστο. Και το άγνωστο πάντα τρομάζει, διότι όταν αντιλαμβανόμαστε πως “κάτι” συμβαίνει, το οποίο όμως είναι πέραν απ’ το γνωστικό μας πεδίο, τότε το σκεπτικό δημιουργεί διάφορες εκδοχές γι’ αυτό το άγνωστο συμβάν. Συνήθως φοβίστηκες – εξωπραγματικές !!.
Ωστόσο, το συναίσθημα μας διδάσκει. Η ανάλυση του συναισθήματος κατευθύνει την σκέψη !!.  

Θεωρία του Ηρόδοτου (ιατρός, φιλόσοφος 1ος αιώνας μ.Χ). 
«Χρειαζόμαστε την αγάπη φυσιολογικά, πριν συνειδητοποιήσουμε τους εαυτούς μας. Για να γνωρίσουμε τους εαυτούς μας, χρειαζόμαστε τους άλλους ανθρώπους, τους χρειαζόμαστε συναισθηματικά και πνευματικά. Το συναίσθημα διδάσκει όσα δεν γνωρίζει η λογική» !!.

Η Παραψυχολογία είναι ο επιστημονικός κλάδος που ασχολείται με την μελέτη διαφόρων φαινομένων, πραγματικών ή και υποτιθέμενων, που μοιάζουν ως ανεξήγητα με βάση τις σημερινές καθολικά αποδεκτές επιστημονικές θεωρίες. Οι μελέτες –  έρευνες – τα πειράματα, εξετάζονται σε κέντρα Ψυχικών Ερευνών. Απώτερος σκοπός είναι να “απομυθοποιηθεί” το μεταφυσικό, αναζητώντας εξηγήσεις ικανές να ερμηνεύσουν την “άγνωστη πραγματικότητα”. Ό’τι δεν γνωρίζει η λογική δεν σημαίνει ότι είναι ανύπαρκτο, ούτε πως δεν υπάρχει στην Φύση μας. Αντιθέτως !!.

 Και καθότι ο όρος «Μεταφυσικό» δεν μας αντιπροσωπεύει πλέον στις μέρες μας (ανήκει στον Μεσαίωνα), αλλά απλά συνηθίσαμε να τον χρησιμοποιούμαι (δεν υπάρχει τίποτα που δεν ανήκει στην φύση).. ο σωστός όρος είναι «Οριακά Φαινόμενα» που σημαίνει «Υπερφυσικό».

Ο όρος Ψυχικές Έρευνες:  Κέντρα Ψυχικών Ερευνών (όπως γίνεται κατανοητό σήμερα), υπήρχαν από την αρχαιότητα. Διδάκτορες Φιλοσοφικών Σχολών στην αρχαία Ελλάδα, (νοεπλατωνικοί, νεοπυθαγόρειοι κ.ά), ήσαν οι αρχαιότεροι Ψυχοερευνητές. Στην κατηγορία αυτή των Ψυχοερευνητών, υπάγονται όλοι εκείνοι οι οποίοι ασχολούνται με θέματα γύρω από την ψυχή του ανθρώπου και των πάσης φύσεως παραψυχολογικών θεμάτων.

Κατά την παραψυχολογική έρευνα, είναι απαραίτητη και η συνεργασία με άλλους επιστημονικούς τομείς. Για παράδειγμα, η έρευνα πάνω στην «υπεραισθησιακή αντίληψη» απαιτεί την συνεργασία με την πειραματική ψυχολογία, ενώ η έρευνα πάνω σε ανεξήγητα φυσικά φαινόμενα, την συνεργασία με τον τομέα της Φυσικής.
Δεν είναι ένας παραδοσιακός επιστημονικός τομέας. Είναι ένας συνεχώς εξελισσόμενος χώρος, όπου διάφορες ειδικότητες (όπως φιλόσοφοι, ανθρωπολόγοι, γλωσσολόγοι, ιστορικοί, εθνολόγοι, ψυχίατροι και νευροφυσιολόγοι κ.ά) μπορούν να παίξουν σημαντικότατο ρόλο στην ολοκλήρωση των συμπερασμάτων.

Σε πολύ παλαιότερες εποχές, συνηθίζονταν ο όρος «Ανεξήγητα Φαινόμενα». Ανεξήγητο, σημαίνει κάτι που αφού δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε, παραμένει άγνωστο. Και το άγνωστο πάντα τρομάζει, διότι όταν αντιλαμβανόμαστε πως κάτι συμβαίνει, το οποίο όμως είναι πέραν απ’ το γνωστικό μας πεδίο, τότε το σκεπτικό δημιουργεί διάφορες εκδοχές γι’ αυτό το άγνωστο συμβάν. Συνήθως φοβίστηκες – εξωπραγματικές !!.


~ ~ Η Ψυχανάλυση ως μέσον εντοπισμού του Ψυχοκινητικού ατόμου, «άτομο πηγή»:

Με απλά λόγια:
Άτομα «πηγή» χαρακτηρίζονται αυτά, που εκτός των ψυχικών τους  δυνάμεων, η εκδήλωση του φαινομένου σχετίζεται και με την οργανική τους λειτουργία όπως θα δείτε παρακάτω. Ενώ άτομα που διαθέτουν κάποιες ψυχικές δυνάμεις μη αντιληπτές σε άλλους, ανήκουν σε άλλη κατηγορία.
Οι πιο σύγχρονες έρευνες εντόπισαν αρκετά κοινά τα χαρακτηριστικά στα άτομα «πηγή».  Μάλιστα, τα περισσότερα άτομα που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία, ή δεν το γνωρίζουν έως να εκδηλωθεί – ή το καταπιέζουν διότι φοβούνται να το αφήσουν να εκδηλωθεί.
        Φανταστείτε ότι έχουν καταγραφεί πολλές περιπτώσεις, που σε άλλες εποχές τα άτομα «πηγή» οδηγούνταν σε φρενοκομεία – ψυχιατρεία. Κάποια από αυτά μάλιστα, θεωρήθηκαν δαιμονισμένα από τον περίγυρο του. Και τούτο διότι οι συμπεριφορές τους αλλά και οι αφηγήσεις τους για τα δεδομένα της Ψυχιατρικής, ήταν πέραν κάθε λογικής.

Στο παρόν άρθρο μου θα αναφέρω ενδεικτικά μόνο δύο περιπτώσεις:

Η υπόθεση «Rosenheim» σημειώθηκε ως η πλέον αξιόπιστη εκδήλωση του Φαινόμενου Τηλεκίνησης.
Μια νεαρή γραμματέας στην νομική εταιρία στο Rosenheim (Ροσενχάϊμ μικρή πόλη της Γερμανία), άθελα της προκαλούσε χάος στην εταιρία. Έκλειναν διακόπτες του ρεύματος, στριφογύριζαν ή μετακινούνταν μικροαντικείμενα, ακούγονταν περίεργοι ήχοι κ.ά. Κατόπιν προσεχτικής έρευνας από παραψυχολόγους, φυσικούς, δημοσιογράφους και αστυνομικούς, η πιθανότητα απάτης αποκλείστηκε. 
Μετά την απόλυση της η νεαρή γραμματέας, απευθύνθηκε σε Ψυχαναλυτή και σταδιακά άρχισε να αποκτά τον έλεγχο, έως που έπαψε να εκδηλώνει ασυναίσθητα το φαινόμενο.
        Την υπόθεση ερεύνησε ο Δρ. Friedbert Karger του Ινστιτούτου Max Planck Institute, ο οποίος αργότερα δήλωσε ότι, «το φαινόμενο φαίνεται να είναι 100% ανεξήγητο από την φυσική».  Ωστόσο, σήμερα γνωρίζουμε ότι πρόκειται για Ψυχοκίνες (ΡΚ).. που ως παράδειγμα, κάποιος που εκδηλώνει PK είναι σε θέση να μετακινήσει αντικείμενα, να σπάσει κρύσταλλα κ.ά… έως και να κάμψει ένα κουτάλι με το μυαλό του !!.

Στο Πανεπιστήμιο Μπίρκμπεκ του Λονδίνου, έγινε έρευνα σχετικά με την ικανότητα της σκέψης να επηρεάζει μεταλλικά αντικείμενα. Ο επικεφαλής Φυσικός John Hasted συμπεριέλαβε στο πείραμα αυτό νεαρούς εθελοντές φοιτητές, οι οποίοι ήταν επηρεασμένοι από τον γνωστό ταχυδακτυλουργού Uri Geller (Ούρι Γγέλλερ), και ήδη είχαν αρχίσει να εξασκούνται. Οι φοιτητές χωρίστηκαν σε ομάδες και σε διαφορετικούς χώρους. Στους εθελοντές τοποθετήθηκαν σένσορες και ζητήθηκε να λυγίσουν με την σκέψη τους μικρά μεταλλικά αντικείμενα. Επιτυχία είχε μόνο μια μικρή μειοψηφία. Πιθανολογήθηκε ότι ανάμεσα τους υπήρχε άτομο «πηγή».
        Ωστόσο μετά από μικρό χρονικό διάστημα, εκδηλώθηκε το Φαινόμενο Αυτόματης Γραφής σε έναν από τους φοιτητές. Που σημαίνει:
Κρατώντας στα δάχτυλα ένα μολυβί ή στυλό, και αφήνοντας ελεύθερο το χέρι επάνω σε μία κόλλα χαρτί, αυτό αρχίζει να κινείται και να γράφει λέξεις έως και ολόκληρες προτάσεις (ασυναίσθητα), δίχως την συνειδητή σκέψη του ατόμου. Δηλαδή σαν να είναι το χέρι ανεξάρτητο, και μάλιστα αλλάζει ο γραφικός χαρακτήρας του ατόμου.
Κατά κανόνα, δεν βγαίνει νόημα από τα γραφόμενα, διότι πρόκειται για διάσπαρτες “πληροφορίες”, που οφείλονται σε μία μορφή Τηλεπάθειας.
Όμως, δεν είναι απαραίτητο να συμβαίνει αυτό, αλλά “απελευθερώνεται” υλικό που βρίσκεται αποθηκευμένο στο υποσυνείδητο του ατόμου. Αλλά καθώς το άτομο επηρεάζεται από το ασυνήθιστο φαινόμενο, το οποίο του δίνει την εντύπωση ότι “κάτι” επιχειρεί να επικοινωνήσει μαζί του, και στην προσπάθεια του “να αποκωδικοποιήσει το μήνυμα” συνεχίζει να πειραματίζεται, έως που χάνεται στην σφαίρα του παραλόγου.
       Προφανώς ο νεαρός ενθουσιάστηκε και συνέχισε να πειραματίζεται μόνος του με αυτήν την “απρόσμενη” ικανότητα του, σε σημείο να πάσχει από εφιάλτες και τάσεις αυτοκτονίας. Οδηγήθηκε σε νευρολογική κλινική, και είναι άγνωστη η τύχη του.


Η λανθασμένη εντύπωση τρομάζει την ψυχή !!.

Ο τρόπος λοιπόν εκδήλωσης του όποιου Φαινομένου, μπορεί να βοηθήσει τον Ψυχαναλυτή – Ψυχοερευνητή στον εντοπισμό του σημείου ελέγχου, καθότι όλα τα φαινόμενα σχετίζονται με τον λόγο που το άτομο «πηγή» φτάνει σε σημείο να εκδηλώσει το φαινόμενο.  

Ο όρος «Ψυχοκίνηση» κυριολεκτικά σημαίνει «κίνηση με την σκέψη». Πρόκειται για την ικανότητα επιρροής στην ύλη μονάχα με την δύναμη της σκέψης. Η ψυχοκίνηση παραμένει μια ικανότητα της ανθρώπινης σκέψης, που παραμένει υπό συζήτηση.  Αλλά καθώς κάθε άνθρωπος φέρει μέσα του συστατικά της φύσης, όπως και την ζωτική της δύναμη, προφανώς στο γεγονός αυτό έχει στηριχθεί η θεωρία ότι, «οι κινήσεις των στοιχείων της φύσης (αέρας – φωτιά – γή – νερό .. κ.ά), μονάχα με την δύναμη της θέλησης του ανθρώπου, είναι αληθινές». 

Στην κατηγορία της Ψυχοκίνησης ανήκουν αρκετές ικανότητες:
Όπως η δυνατότητα αλλαγής θερμοκρασίας σε έναν κλειστό χώρο (κρυοκίνηση - θερμοκίνηση), πρόκληση φωτιάς ή έλεγχος της φωτιάς (πυροκίνηση), η πρόκληση μικρών δονήσεων στο έδαφος σαν μικρούς σεισμούς 
(γαιοκίνηση), η πρόκληση χαμηλής εντάσεων διαπεραστικών ήχων (ηχοκίνηση) χειραγώγηση υγρού στοιχείου (υδατοκίνηση) .. κ.ά. 

Περαιτέρω έρευνες επιβεβαίωσαν τα παραπάνω συμπεράσματα, και επιπλέον εντόπισαν ότι το Φαινόμενο της Ψυχοκίνησης δεν είναι απαραίτητο να προκαλείται από ένα και μόνο άτομο συνειδητά ή ασυναίσθητα, αλλά κι από ολόκληρη οικογένεια ή ομάδα ανθρώπων συνειδητά. Φαίνεται ότι αυτό που συμβαίνει είναι η συν-δημιουργία ψυχολογικής δυναμικής, τόσο δυνατής, που πλέον γίνεται Ψυχοκινητική. Σχετικό άρθρο μου «Ο λύκος και η σχέση του με την Ονειροπαγίδα».


ΕΠΙΛΟΓΟΣ:

                    Αγαπημένοι μου αναγνώστες. Θα μου επιτρέψετε να μην επεκταθώ περισσότερο στο παρόν άρθρο μου, καθότι όλα τα παραπάνω και ακόμη περισσότερα Φαινόμενα, είναι θέματα που αναπτύσσω και αναλύω σε άλλα άρθρα μου, στο ίδιο αρχείο μου. 
Η συμβουλή μου:
Επί σειρά πολλών ετών έχουν γίνει άπειρα πειράματα. Έχουν εντοπιστεί πολλά μέντιουμ και πνευματιστές, οι οποίοι με την δύναμη της Ψυχοκίνησης έπειθαν τους πελάτες τους ότι υπάρχει κάποιο πνεύμα που θέλει να επικοινωνήσει μαζί του, ή ότι τους καταδιώκει κάποια κατάρα κ.ά. Άλλωστε, τόσους ταχυδακτυλουργούς βλέπουμε να μας παρουσιάζουν απίστευτα πράγματα.
Εάν αντιληφθείτε λοιπόν να σας συμβαίνει κάτι ανεξήγητο, το οποίο επαναλαμβάνεται και σας φοβίζει, γράψτε μου μήνυμα σας, και εάν κρίνω ότι το θέμα σας είναι σοβαρό, θα επικοινωνήσω δωρεάν μαζί σας για να σας δώσω συμβουλές μου. Μην επιτρέπετε Τίποτα να σας τρομάζει. Τα πάντα είναι στην φύση μας, κι ας μην το γνωρίζουμε !!.   



ΜΑΡΙΑΝΝΑ
*Σύμβουλος σχέσεων - Ψυχαναλύτρια, Ψυχοερευνήτρια*