Translate

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

*Η Υποκειμενικότητα .. στην σφαίρα του Παραλόγου*

Η υποκειμενική κρίση, είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης. Ωστόσο ενδέχεται να σπάσει τα όρια, και τότε στερείται λογικής !!.


* Ο αντικειμενικός άνθρωπος, προσαρμόζει τον εαυτό του μέσα στον κόσμο. Ο υποκειμενικός, εμμένει να θέλει να προσαρμόσει τον κόσμο στον εαυτό του.  
* Ο αντικειμενικός έρχεται και συγκλίνει με την κοινή λογική. Με τον υποκειμενικό δεν μπορείς να συζητήσεις λογικά, διότι διακατέχεται από έμμονες ιδέες.

Ο άνθρωπος φοβάται ότι δεν γνωρίζει, ή ότι δεν καταλαβαίνει. Ο φόβος, είναι η πιο δυσβάσταχτη κατάσταση για την ανθρώπινη ψυχή. Και καθώς οι αμφιβολίες και οι ανασφάλειες γίνονται φοβίες, ο νους καταφεύγει στις δικές του ερμηνείες. Έτσι, αρκετές φορές, ο άνθρωπος κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια.
Αυτό σημαίνει ότι αξιολογεί βάσει των δικών του δεδομένων, με αποτέλεσμα, η υποκειμενική κρίση του, άλλοτε να αδικεί την κρίση και τις πράξεις των άλλων, και άλλοτε να τις υπερεκτιμά  - δίνει ανύπαρκτες αξίες. 

Στην περίπτωση του υποκειμενικού ατόμου, διακρίνουμε ότι ερμηνεύει όλες τις καταστάσεις που τον αφορούν πάντα με τον παραπάνω τρόπο. Ακυρώνοντας δηλαδή την πραγματικότητα σε ότι τον τρομάζει ή δεν το κατανοεί, ή πλάθοντας άλλοθι για τα αδικαιολόγητα – απαράδεκτα, βάσει πάντα με την δική του αντίληψη.  

Σίγουρα έχει συμβεί σε όλους μας, όταν εξετάζουμε ένα δικό μας θέμα, συνήθως να παρασυρόμαστε απ’ το συναίσθημα, και τότε να κρίνουμε υποκειμενικά. Κρίνουμε με επιείκεια τόσο τις δικές μας ανοχές, όσο και τις δυστροπίες αγαπημένων μας προσώπων. Ενώ όταν πρόκειται για θέματα τρίτων, τότε μας είναι πολύ πιο εύκολο να εκφέρουμε αντικειμενική άποψη, και μάλιστα αρκετά αυστηρή σε πολλές περιπτώσεις.

Ωστόσο το αντικειμενικό άτομο, από ένα σημείο και μετά, συγκλίνει με την κοινή λογική, και δέχεται να αναγνωρίσει τα λάθη του. Δέχεται το τίμημα των επιλογών του. Δέχεται να αναθεωρήσει – να ενημερωθεί για όσα δεν του είναι κατανοητά – να εξετάσει τα επιχειρήματα άλλων. Δέχεται να κατανοήσει την διαφορετικότητα των άλλων, ασχέτως εάν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να απομακρυνθεί απ’ όσα το φθείρουν.
Γενικότερα είναι άτομο αισιόδοξο, και δεκτικό στην αποδοχή της πραγματικότητας.    

Μπορούμε μάλιστα να συμπεράνουμε ότι, ο άνθρωπος είναι κανόνας να βιώσει όλα αυτά που σ’ άλλες εποχές κατέκρινε σε άλλους, ή που απέφευγε να νιώσει στο πετσί του.  
«Εάν δεν πεινάσεις λοιπόν, δεν μπορείς να γνωρίζεις την αίσθηση της πείνας. Κι αν δεν γνωρίσεις ο ίδιος την πείνα, δεν μπορείς να συμπάσχεις πραγματικά με τον πεινασμένο» !!. 

Συναισθηματική Αστάθεια: 

Εν συντομία σημαίνει: Οριακή διαταραχή προσωπικότητας, αστάθεια της διάθεσης, δυσλειτουργική ρύθμιση των συναισθημάτων.

Ωστόσο αγαπημένοι μου αναγνώστες. Καλώς ή κακώς, οι εμπειρίες μας είναι μοιραίο να μην είναι μόνο ευχάριστες. Αντιθέτως, οι περισσότερες είναι ψυχοφθόρες. Φέρνουν στην επιφάνεια συναισθήματα πρωτόγνωρα, που δεν βρίσκουμε λόγια να περιγράψουμε. Και τούτο διότι προφανώς, όλα αυτά τα συναισθήματα (ευχάριστα και δυσάρεστα), είναι τα ερεθίσματα που βάζουν το μυαλό στην διαδικασία να τα επεξεργαστεί. Κατ' αυτόν τον τρόπο αποκτά ο άνθρωπος και το μέτρο σύγκρισης, ώστε να αναζητήσει τρόπους που θα δώσουν γαλήνη και ανακούφιση στην ψυχή. Να επέλθει δηλαδή και πάλι η συναισθηματική αρμονία - ισορροπία.

Το υποκειμενικό άτομο πολύ πιθανόν να υποφέρει από συναισθηματική αστάθεια:
Στην “σφαίρα της υποκειμενικότητας”, σημασία έχει να μην πληγώνεται το ίδιο το άτομο. Μάλιστα ενδέχεται να έχει πληγώσει – απογοητεύσει – απορρίψει – ξεγελάσει άπειρα άτομα στην ζωή του.. αλλά σύμφωνα με την κρίση του, έφταιγαν πάντα τα άλλα άτομα γι’ αυτήν την συμπεριφορά του. Ενώ στην περίπτωση, που του φερθούν με παρόμοιο άσχημο τρόπο κάποια πρόσωπα, απ’ τα οποία δεν θέλει να πληγωθεί διότι νιώθει γι’ αυτά συναισθήματα.. τότε το θεωρεί άδικο – ανέντιμο – απάνθρωπο !!.
Για τα πάντα θα φταίει πάντα κάποιος άλλος, ποτέ όμως το ίδιο το άτομο και οι επιλογές του. Πάντα νιώθει θύμα των άλλων, ή παρείσακτο μέσα στην κοινωνία που ζεί, και με αυτές τις σκέψεις βασανίζει την ψυχή του ακατάπαυστα.

Προσπαθώντας να δώσει άλλοθι στον εαυτό του, έχει την εντύπωση πως έτσι διώχνει τους εφιάλτες του. Επουλώνει δηλαδή τα τραύματα της ψυχής του. Αλλά το μόνο που καταφέρνει τελικώς, είναι να εμφανίζεται συχνότερα και εντονότερη η ψυχική αναστάτωση, η οποία προκαλεί συναισθηματική αστάθεια. Κι αυτό πολύ πιθανόν, να οφείλεται σε ακαθόριστες ενοχές, ή υποσυνείδητες τύψεις !!. 

Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα, την ίδια στιγμή που κατηγορεί τους άλλους για την κατάσταση του.. την ίδια στιγμή σπεύδει να τους δικαιολογήσει. Δηλαδή, ακόμη και για την δική τους απαράδεκτη συμπεριφορά απέναντι του, ακόμη και τότε έχει να προβάλει κάποια ελαφρυντικά. Και τούτο διότι (πιθανότητα), δεν μπορεί να παραδεχτεί ότι τους είχε υπερεκτιμήσει !!.
Και τέλος εάν κληθεί να απαντήσει στο ερώτημα, «γιατί το επιτρέπει στον εαυτό του να υποφέρει», θα ακολουθήσουν ασυνάρτητες δικαιολογίες για τους λόγους που μένει εγκλωβισμένο σε μια δυσάρεστη κατάσταση. 
Η πραγματικότητα ωστόσο είναι ότι θέλει πεισματικά να προσαρμόσει τα πάντα στα δικά του μέτρα. Θέλει να λειτουργούν οι άλλοι – να ανταποκρίνονται απέναντι του σύμφωνα με το δικό του σκεπτικό. Θέλει να εμφυτέψει στους άλλους –  να τους επιβάλλει τα δικά του συναισθήματα. Δεν δέχεται την απόρριψη, ενώ αντιστρόφως, θεωρεί δικαιώματα του να απορρίπτει. Ζητά κατανόηση, αλλά δεν θέλει να κατανοήσει !!. 

Το υποκειμενικό άτομο συχνά διχάζεται:
Πρόκειται για διχασμό στην ήπια μορφή του, καθώς το άτομο θέλει με την ίδια επιμονή δύο αντίθετα – ανόμοια πράγματα. Και δεν εξετάζει καν’ εάν είναι εφαρμόσιμα από πρακτικής πλευράς. 

Συχνά η δική του λογική, του λέει να αφήσει πίσω του όλα όσα πόνεσαν. Η ζωή συνεχίζεται – γυρνάμε σελίδα. Και τότε πραγματικά το θέλει διακαώς, διότι αυτό θέλει η ψυχή του. 
Οι μη εφαρμόσιμες επιθυμίες του όμως, που του έγιναν έμμονες ιδέες, θολώνουν την ορθή κρίση του. Αυτές τις εμμονές τις εξηγεί ως άνευ ελέγχου συναισθήματα, και τότε θυμώνει με τον εαυτό του. Δεν ξέρει τί φοβάται περισσότερο. Να μείνει – ή να φύγει. 
Παράλληλα (ως παράδειγμα), μισεί το ίδιο δυνατά, όσο δυνατά αγαπάει. Μάλιστα έχει την πεποίθηση ότι τα συναισθήματα του είναι πιο δυνατά από την λογική του. Υποστηρίζει δηλαδή ότι τον κυριαρχούν βασανιστικά.
Ωστόσο, αυτή η εντύπωση ασφαλώς είναι εσφαλμένη, καθότι ο φορέας όλων των συναισθημάτων είναι η ψυχή.. και καμία ψυχή δεν θέλει να βασανίζεται !!



Διχασμός προσωπικότητας:

Δεν είναι άξιο απορίας το πώς συμβαίνει ο άνθρωπος να διχάζεται. 
Η αδυναμία να αντιμετωπίσουμε την σκληρή πραγματικότητα - οι τρομακτικές ανασφάλειες - οι απανωτές απογοητεύσεις, όπως και οι ενοχές έστω απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό, “μοιράζουν” κυριολεκτικά τον άνθρωπο σε δύο ή και περισσότερες προσωπικότητες. Και τότε το παράλογο, κάνει τα δικά του παιχνίδια μυαλού !!. 

Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή μετά από κάποιες τραυματικές εμπειρίες, διότι ο διχασμός είναι πάθηση που ενδέχεται να χρειαστεί κλινική θεραπεία, καθώς προκαλεί μία απ' τις δυσκολότερες περιπτώσεις διαταραχής της νοημοσύνης. Παύει να υφίσταται η κοινή λογική, η αντικειμενική κρίση. Επικρατεί η υποκειμενική αντίληψη, ή οποία ωστόσο φάσκει και αντιφάσκει. Και τότε το μυαλό,  βρίσκει καταφύγιο στην σφαίρα του παραλόγου !!. 
Δεν θα επεκταθώ περισσότερο, καθότι έχω δημοσιεύσει σχετικό άρθρο μου. Ανοίξτε τον παρακάτω σύνδεσμο για να ενημερωθείτε αναλυτικότερα:


~ ~ ~ ~ Αντικειμενικά λοιπόν, τα συμπεράσματα:

Όσα αποθηκεύουμε μέσα στο μυαλό μας ως γνώσεις, μένουν απλές θεωρίες εάν δεν τα βιώνουμε εμπειρικά. Οι εμπειρίες είναι αυτές που μας επιτρέπουν να έχουμε αντικειμενική - σφαιρική άποψη.. και τότε μόνο μπορούμε να έχουμε και ορθότερη κρίση. 
Εάν τις εμπειρίες μας – τις αποτυχίες μας όπως και τις αδυναμίες μας, δεν τις εκλάβουμε ως διδάγματα της ζωής.. τότε υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να απορρίψουμε - μισήσουμε ακόμη και τον ίδιο μας τον εαυτό. Και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργήσουμε έναν εικονικό χαρακτήρα για εμάς, αυτόν που θα θέλαμε να είμαστε – αυτόν που θα θέλαμε να του μοιάζουμε !!. 

Συνεπώς, είναι απαραίτητο να κάνουμε όνειρα για το μέλλον μας. Ωστόσο θα πρέπει να εξετάζουμε εάν τα όνειρα αυτά μπορούν να υλοποιηθούν από πρακτικής πλευράς. Επίσης δεν κάνουμε σε άλλους αυτό που δεν θέλουμε να κάνουν οι άλλοι σε εμάς. Και όποτε καλούμαστε να πάρουμε μία απόφαση, που απ' αυτήν θα εξαρτηθεί και η ποιότητα ζωής άλλων, τότε ας ρωτήσουμε πρώτα την συνείδηση μας. Αυτή δεν κρίνει ποτέ υποκειμενικά !!.  



ΜΑΡΙΑΝΝΑ
*Σύμβουλος σχέσεων - Ψυχαναλύτρια, Ψυχοερευνήτρια*



ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:
Εάν προκύπτει λόγος για επικοινωνία μαζί μου, στείλτε το μήνυμα σας απ’ την δημόσια σελίδα μου στο facebook Ψυχή & Αστρολογία, ή στο e-mail μου: m.mosxona@gmail.com
Γράψτε το ονοματεπώνυμο σας, το τηλέφωνο σας, τον τόπο διαμονής σας, και το θέμα σας συνοπτικά. Θα σας απαντήσω το συντομότερο δυνατόν.