Translate

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

*Οι τραγικές ώρες Του Χριστού.. σύμφωνα με Ιατροδικαστικά πορίσματα*

Επιστημονικές μελέτες αναλυτικά, οδηγούν σε τεκμηριωμένες Αλήθειες !!


Αγαπημένοι μου αναγνώστες. Τα άρθρα μου σχετικά με τα βιώματα Του Χριστού, δεν έχει ουσία να είναι περιληπτικά και να επαναλαμβάνω όσα μας είναι κοινώς γνωστά. Άλλωστε δεν είμαι θεολόγος. Ερευνήτρια είμαι στην ουσία, γι΄αυτό είμαι πάντα της άποψης ότι η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά. 
Ο Χριστός δεν είπε «πίστευε και μην ερευνάς», αλλά, «πίστευε και μη.. ερεύνα». Αυτό θα πεί ότι, για να θωρακίσεις αυτό στο οποίο πιστεύεις, ερεύνησε, και βρες επιχειρήματα.

ΕΠΙΣΗΣ: 
Σας ενημερώνω ότι στο αμέσως προηγούμενο άρθρο μου, αναλύω τις δίκες Του Χριστού από την νομική τους πλευρά, διότι είναι συγκλονιστικές οι αποκαλύψεις κατόπιν μελέτης της υπόθεσης Του, από διακεκριμένους νομοθέτες και ποινικολόγους της σημερινής εποχής μας. 

Το στυγερότερο έγκλημα της ανθρώπινης ιστορίας, διαπράχθηκε από άτομα που όφειλαν να διαφυλάξουν τους νόμους !!.

Ομολογώ ότι κατά το παρελθόν, όταν για πρώτη φορά κίνησε το ενδιαφέρον μου μία ολοκληρωμένη έκθεση, μελέτη μιας πανεπιστημιακής ομάδας για Τα Άγια Πάθη, δεν φανταζόμουν πως θα γινόταν η αιτία για να αναθεωρήσω αρκετές απόψεις μου για το νόημα της ζωής μου !!.
Στην συνέχεια πριν τέσσερα χρόνια, έπεσε στην αντίληψη μου μια παρόμοια έκθεση ενός διάσημου Ιατροδικαστή, Ελληνικής καταγωγής, η οποία όχι απλά με συγκλόνισε, αλλά με διαπέρασε, καθώς μάλιστα ήταν γραμμένη στην τόσο πλούσια Ελληνική γλώσσα !!.
Τότε αποφάσισα να συγκεντρώσω όσο περισσότερο υλικό, και να γράψω το δικό μου κείμενο, βασιζόμενη πάντα στα προαναφερόμενα ιατρικά πορίσματα. 

Ελπίζω να μην ακούγεται ασεβές αυτό το τόλμημα. Έκτοτε, σε τακτά χρονικά διαστήματα κοινοποιώ τα σχετικά άρθρα μου, διότι πιστεύω ότι ο Χριστός δεν ήρθε απλά για να μας διδάξει μόνο τον λόγο Του θεού, αλλά για να μας διδάξει την ανθρώπινη φύση μας, μέσα από τα δικά Του βιώματα !!.

Πρέπει όλοι να γνωρίζουν ότι τα Πάθη είναι ψυχοσωματικά. Βέβαια στην περίπτωση Του Χριστού ήταν εκούσια, ωστόσο ας μην ξεχνάμε ότι ο Χριστός είχε και την ανθρώπινη φύση. Τους λόγους που πολλοί επιστήμονες τόλμησαν να αγγίξουν αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο γεγονός, θα τους αντιληφθείτε διαβάζοντας το κείμενο μου έως το τέλος.


Η “τέχνη” του βασανιστικού θανάτου:

Για κάθε μέθοδο βασανισμού ή θανάτωσης που έχουμε συναντήσει στην ιστορία, οι εκτελεστές ήταν και είναι καλώς πληροφορημένοι σχετικά με την ανατομία του ανθρώπινου σώματος, και τις οργανικές λειτουργίες του. Δεν είναι τυχαίο που οι βασανιστές ανάλογα με το πόσο ήθελαν να βασανιστεί ο καταδικασμένος σε θάνατο, επέλεγαν και τον τρόπο. 
Αναμφιβόλως, ακόμη κι’ όταν το μαρτύριο δεν κρατάει ώρες, το κάθε λεπτό της ώρας φαντάζει αιώνας. Το ενδεχόμενο του θανάτου που σε άλλη περίπτωση τρομάζει την σκέψη και την ψυχή.. τότε φτάνει πλέον να μοιάζει σαν μια απολαυστική – θεσπέσια λύτρωση !!. 

Έτσι και οι Ρωμαίοι, συνήθιζαν την σταύρωση με διαφορετικούς τρόπους. Ο τρόπος σταυρώσεως με καρφιά και όχι δέσιμο με σχοινιά, ήταν ο πιο τυραννικός. Σημειωτέο, κατ’ αυτόν τον τρόπο σταυρώθηκε και ο Χριστός.
Ο κατάδικος πέθαινε από ασφυξία και αιμορραγία, καθώς κρεμόταν απ’ τα χέρια και το στήθος του πιεζόταν από τις ωμοπλάτες, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αναπνεύσει σωστά.
Για να αναπνεύσει λοιπόν, αναγκαζόταν να βάζει δύναμη στα πόδια του που ήταν επίσης καρφωμένα, και να ανασηκώνεται όρθιος με τα γόνατα τεντωμένα, για να φέρει τα χέρια σε κανονική έκταση, και να μπορεί να αναπνεύσει βαθιά. Έτσι.. σηκωνόταν για λίγο στα πόδια και ανέπνεε, και αμέσως μετά έπεφτε απ΄ τον πόνο και κρεμόταν πάλι από τα χέρια. 
Απ’ τον αφόρητο πόνο όμως και την αιμορραγία, κι από την διακοπτόμενη αναπνοή, εξαντλείτο τόσο πολύ, που δεν είχε τη δύναμη να ξαναορθωθεί μετά από λίγη ώρα.. και έτσι πέθαινε από ασφυξία.

Πέραν αυτών. Τόσο οι ίδιοι οι εκτελεστές της καταδικαστικής απόφασης, όσο και οι περαστικοί, απολάμβαναν να εμπαίζουν τους μελλοθάνατους, γι’ αυτό και τους σταύρωναν σε δημόσιους δρόμους, σε σταυροδρόμια ή κοντά σε πύλες της πόλης. Επιπλέον τους κρεμούσαν και μία πινακίδα που έγραφε την αιτία της καταδίκης τους.
Εξού και η πινακίδα που κάρφωσαν επάνω στον σταυρό του Ιησού Χριστού. Ότι δηλαδή παρίστανε τον βασιλιά των Ιουδαίων. Γι’ αυτό και οι Ευαγγελιστές λένε ότι οι περαστικοί κορόιδευαν τον Εσταυρωμένο Ιησού.

** Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι με αυτόν τον τρόπο, καταδικάζονταν μόνο οι δούλοι – σκλάβοι, κι όχι οι ελεύθεροι πολίτες όπως ήταν ο Χριστός. Και επιπλέον, ο Χριστός δεν καταδικάστηκε βάσει του Ρωμαϊκού Νόμου. Την ανάλυση όμως της νομικής πλευράς, την παρουσιάζω όπως προαναφέρω στο πρώτο μέρος.


Ουδείς άνθρωπος: 

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στα χέρια μας από τις επίσημες Γραφές και τις ιστορικές πηγές, όπως και από τις γνώσεις που πλέον διαθέτουμε, μπορούμε σήμερα να βγάλουμε ένα αξιόπιστο πόρισμα. Και το πόρισμα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ουδείς άνθρωπος θα είχε αντέξει να φτάσει έως τον Γολγοθά. Πόσον μάλλον να αντέξει και το σταυρικό μαρτύριο !!.

Στο πρώτο μέρος, ξεδιπλώνω βήμα προς βήμα το ιστορικό της υπόθεσης, από την στιγμή της σύλληψης Του έως που ο Πόντιος Πιλάτος, αφού εκφώνησε για έκτη φορά την αθωωτική ετυμηγορία του, ζήτησε να του φέρουν λεκάνη με νερό για να πλύνει τα χέρια του μπροστά στο πλήθος, λέγοντας: «Νίπτω τας χείρας μου. Εγώ είμαι αθώος για το αίμα αυτού, το κρίμα πάνω σας».

Ωστόσο υπάρχουν “κενά” στην ιστορία, διότι το υλικό που διαθέτουμε περιορίζεται σε μαρτυρίες τρίτων προσώπων, και σ’ όσα προκύπτουν αυτονόητα. Δηλαδή γνωρίζουμε ότι ο Χριστός είχε υποστεί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα 6 συνεχόμενες ψυχοφθόρες ανακρίσεις, δίκες – 8 βάναυσα μαστιγώματα – χρειάστηκε περίπου 40 χιλιόμετρα στο σύνολο να τα περπατήσει ξυπόλυτος, ενώ σε όλες τις διαδρομές Τον έσερναν επάνω στους ανώμαλους δρόμους, κυριολεκτικά αλυσοδεμένο. Και κατόπιν όλων αυτών, Του φόρτωσαν στην πλάτη ένα τεράστιο σταυρό από ακατέργαστο ξύλο, ο οποίος υπολογίζεται ότι ζύγιζε το ελάχιστο 200 κιλά.. και έχοντας να κουβαλήσει αυτό το υπερβολικό βάρος στους ήδη αιμόφυρτους ώμους Του, έπρεπε να περπατήσει τον ανηφορικό χωματόδρομο ως την κορυφή του Γολγοθά. Δηλαδή μία απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων !!  

Ενδεχομένως όλα τα παραπάνω εκ΄ πρώτης όψεως να μην εκπλήσσουν ιδιαίτερα. Ωστόσο υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι δεν μας είναι τα πάντα γνωστά. Τις ώρες που μόνο οι δήμιοι Του Χριστού είχαν επαφή μαζί του (και οι οποίες είναι αρκετές για να σκοτώσεις απ’ το ξύλο έναν θνητό άνθρωπο), βασανίστηκε ακόμη περισσότερο απ’ ότι δημοσίως. Επιπλέον λαμβάνοντας υπόψη μας τις αντοχές του ανθρώπινου σώματος και του οργανισμού, όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω, ουδείς θνητός υπήρχε περίπτωση να επιζήσει ως την σταύρωση !!.


Επιδίωξαν τον θάνατο Του – την εξόντωση Του, πριν ακόμη την Σταύρωση Του: 

Όταν ο Χριστός φεύγει από τον Μυστικό Δείπνο και πορεύεται για να προσευχηθεί, εμφανίζεται βάσει των Γραφών εκστατικός σαν να περίμενε κάτι δυσάρεστο. Ο Χριστός προσεύχεται για τρίτη φορά και τρέχει από το μέτωπό του ιδρώτας και αίμα !!.
Αυτό το σημείο της διήγησης του Ευαγγελιστή Λουκά, περί «αιματηρού ιδρώτα», αμφισβητήθηκε πολύ έντονα για αιώνες. Ωστόσο ο Λουκάς γράφει κάτι που ήταν αδιανόητο και πρωτοφανές για την εποχή εκείνη, χωρίς βέβαια να τον νοιάζει εάν θα τον αμφισβητήσουν. Πράγματι λοιπόν, σήμερα δικαιώθηκε.

Η Ιατρική αποφάνθηκε ότι υπάρχει ένα σύμπτωμα του οργανισμού με αυτά τα χαρακτηριστικά, όταν κάποιος βρεθεί σε μεγάλη ψυχοσωματική ένταση. 
Ξέρουμε πλέον από τη σύγχρονη επιστήμη ότι οι ιδρωτοποιοί αδένες είναι διάσπαρτοι στο σώμα, αλλά οι πολυπληθέστεροι βρίσκονται στις παλάμες, στα πέλματα, στον αυχένα και στο μέτωπο. Έτσι όταν ο άνθρωπος βρεθεί σε μεγάλη ένταση, είναι δυνατόν να γίνει ρήξη μεγάλου αριθμού τριχοειδών αγγείων στο σπείραμα των αδένων.
Τότε δηλαδή το αίμα που απελευθερώνεται, αναμειγνύεται με τον ιδρώτα και τον βάφει κόκκινο. Στη συνέχεια αυτό το παραχθέν μείγμα αναβλύζει στο δέρμα. Απ’ αυτό καταλαβαίνει κανείς, σε πόσο μεγάλο βαθμό έντασης βρισκόταν ο Χριστός ακόμη πριν απ' τη σύλληψή Του. Από την όλη συμπεριφορά Του και την στάση Του στην συνέχεια, μπορούμε να γνωρίζουμε ότι ήξερε τι θα ακολουθούσε. Επομένως οι φόβοι Του δεν ήταν για όσα επρόκειτο να υποστεί. 
Ο φόβος Του ήταν να μην εγκαταλείψει το σώμα Του πριν το έργο Του ολοκληρωθεί. Αγωνιούσε να μην απογοητευτούν οι άνθρωποι που πίστεψαν σε Αυτόν, και Τον λησμονήσουν !!.

Μετά τη σύλληψη Του από την φρουρά του Σανχεντρίν (και όχι από Ρωμαίους), πέρασε από έξι (6) εξαντλητικές, βασανιστικές, και καθ΄ όλα κακόπιστες ανακρίσεις.
Από τον Άννα στον Καϊάφα - στην συνέχεια στο Συνέδριο του Σανχεντρίν - Τον οδήγησαν στον Πόντιο Πιλάτο ο οποίος τους παρέπεμψε  στον Ηρώδη – κι απ’ τον Ηρώδη ξανά πίσω στον Πιλάτο.. κι όλα αυτά νηστικός διψασμένος και άυπνος. Από το ένα σημείο έως το άλλο, Τον έσερναν κυριολεκτικά επάνω στους ανώμαλους δρόμους και στις πέτρες, καθώς οι συνοδοί του (μέλη Εβραϊκού Δικαστηρίου) ήταν έφιπποι, ενώ εκείνος ακολουθούσε ξυπόλητος και δεμένος.

Στα μεσοδιαστήματα όπως γνωρίζουμε, κακοποιήθηκε με τέσσερις πολύωρους και βάρβαρους βασανισμούς, και δύο φορές μαστιγώθηκε. Μία φορά απ’ την φρουρά του Ηρώδη και τέλος, κατόπιν εντολής του Πιλάτου.
Η μαστίγωση γινόταν με φραγγέλιο, που είχε λουριά με σφαιρίδια και άκρες από σπασμένα κόκαλα. Κάθε φορά που έπεφτε στο σώμα το μαστίγιο, αυτά τα αντικείμενα έμπαιναν μέσα στις σάρκες, και όταν το τραβούσε ο βασανιστής για να ξαναχτυπήσει, έσκιζαν την σάρκα ως το κόκαλο.
Οι πληγές που Του προκάλεσαν σίγουρα ήταν φοβερές σε όλη την οπίσθια επιφάνεια, στην πλάγια κοιλιακή και θωρακική χώρα. Πρέπει να έχασε πολύ μεγάλη ποσότητα αίματος ο Χριστός, και μόνο από το σημείο αυτό και μετά, το γεγονός ότι συνέχισε η Ψυχή Του να βρίσκεται στο σώμα Του, είναι από μόνο του το μεγαλύτερο Θαύμα Του !!. Εδώ μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητας, ότι κανείς άλλος θνητός άνθρωπος δεν θα είχε επιβιώσει !!. 

** Επιπλέον, θεωρείται πρακτικά αδύνατον να συνέβησαν όλα τα παραπάνω μέσα στο χρονικό διάστημα της μίας ημέρας. Λόγω των αποστάσεων που διένυσε αλυσοδεμένος, που στο σύνολο υπολογίζονται περίπου στα 40 χιλιόμετρα, όπως και την πιο πιθανή διάρκεια χρόνου όλων των παραπάνω διαδικασιών, μπορούμε να πούμε ότι ευσταθεί η θεωρία πως, λογικά μεσολάβησε μία ακόμη νύχτα. 
Δηλαδή, από την δύση του ηλίου κατά την επιστροφή από τον Ηρώδη, έως την ανατολή της επόμενης μέρας !!

Εάν όντως, τότε σίγουρα έμεινε κρατούμενος σε “αθέατο” χώρο (όπως στα μπουντρούμια του Σανχεντρίν), όπου κακοποιήθηκε ανελέητα, ακατάπαυστα για δώδεκα περίπου ώρες, με απώτερο σκοπό να υποκύψει στα τραύματα Του.     

Πιθανολογείται λοιπόν πως οι Αρχιερείς του Σανχεντρίν, ευελπιστούσαν να ξεψυχήσει απ’ τα ακατάπαυτα βασανιστήρια, καθώς δεν μπορούσε να εκδοθεί από τους ίδιους επίσημη καταδικαστική απόφαση – ο Πιλάτος δεν είχε την αρμοδιότητα για να Τον εκτελέσει – και ο δε Ηρώδης κράτησε ουδέτερη στάση σε ότι αφορούσε τις (ψευδείς) κατηγορίες εις βάρος Του !!. 


Η φρουρά του Σανχεντρίν παρέλαβε Τον  Χριστό:

Περιγελώντας Αυτόν, Του φόρεσαν αγκάθινο στεφάνι. Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι ο Χριστός φορώντας το ακάνθινο στεφάνι, υπέφερε  ένα επιπλέον πολύωρο φρικτό βασανιστήριο. Επρόκειτο για φρίκη. Ήταν πρωτοφανής τρόπος. Ποτέ πριν δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο, και ποτέ ξανά δεν επαναλήφθηκε. Το κατασκεύασαν από μια ποικιλία τζιτζιφιάς που χρησιμοποιούσαν για προστατευτικούς φράχτες από αγρίμια, ευλύγιστο φυτό με πολύ μεγάλα και σκληρά αγκάθια, που ευδοκιμεί στην περιοχή της Ιερουσαλήμ.
Η αιμορραγία σίγουρα ήταν μεγάλη και αφόρητος ο πόνος απ’ τα αγκάθια, καθώς το τριχωτό της κεφαλής είναι αγγειοβριθέστατο. Έχει δηλαδή πολύ καλή αιμάτωση και ειδική νεύρωση.

Στη συνέχεια μας όπως περιγράφουν τα Ευαγγέλια, κυριολεκτικά σέρνει τα βήματά Του και υποφέρει. Μάλιστα σύμφωνα με όλες τις περιγραφές, ο Χριστός ήταν αδύνατο άτομο, με μέτριες μυϊκές δυνάμεις. Ωστόσο, εξεπλάγησαν όλοι όταν είδαν ότι φορτώθηκε τον σταυρό, που Του υπέβαλαν Μόνος Του να τον κουβαλήσει.

Επρόκειτο για βάρος τουλάχιστον 200ων κιλών, από ξύλο που δεν ήταν πλανισμένο όπως το βλέπουμε στις αγιογραφίες. Άλλωστε δεν υπήρχαν ακόμη τα κατάλληλα εργαλεία, και επιπλέον, οι σταυροί των μαρτυρίων δεν κατασκευάζονταν για να προσφέρουν άνεση !!
Ήταν δυο κορμοί χοντροί, ώστε να μην σκιστούν (ανοίξουν) από τις πρόκες των τριάντα (30) πόντων, οι οποίες έπρεπε να εισχωρήσουν βαθιά στους κορμούς για να κρατήσουν το βάρος του σώματος.    
Οι κορμοί ήταν γεμάτοι σκληρό φλοιό και ρόζους, και καταλαβαίνετε τι έγινε όταν πέταξαν τον σταυρό πάνω στην πλάτη Του, που ήδη ήταν κομματιασμένη απ’ τη μαστίγωση. Ο βαρύς κορμός μπήκε μέσα στις πληγές προκαλώντας αφόρητο πόνο μέχρι λιποθυμίας, φυσιολογικά.
Το μάκρος του κάθετου κορμού υπολογίζεται στα έξη (6) μέτρα περίπου, με αποτέλεσμα να πρέπει να σέρνει το βάρος των 200ων κιλών επάνω στον αναφορικό χωματόδρομο. Ο δε οριζόντιος κορμός, υπολογίζεται στα τρία (3) μέτρα περίπου, με αποτέλεσμα λόγω και του βάρους, να γέρνει ο σταυρός πότε δεξιά – και πότε αριστερά. Και εδώ βεβαίως θα πρέπει να συνυπολογίσουμε την απόσταση των δύο (2) χιλιομέτρων περίπου.. συνεπώς μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό το μαρτύριο είχε μεγάλη χρονική διάρκεια !!.

Πρόκειται για κατάσταση που δεν αντέχεται με βάση τα ανθρώπινα μέτρα. Ωστόσο ο Χριστός δεν εγκαταλείπει τις προσπάθειες, πέφτει αλλά ανασηκώνετε στα γόνατα και μπουσουλώντας προχωρεί. Απολύτως φυσικό, καθότι δεν έχει πλέον ανάσες και αρκετό οξυγόνο. Το αίμα Του λιγοστεύει και κάποια στιγμή λυγίζουν τα γόνατά Του, και είναι αδύνατον να προχωρήσει. 
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι το ανθρώπινο σώμα Του, δεν είχε καμία ελπίδα να αντέξει και να φτάσει στο σημείο της Σταύρωσης Του !!.
Κι όμως, Εκείνος υπερέβη τα ανθρώπινα όρια και έφτασε στο τελευταίο στάδιο του Μαρτυρίου Του, διότι ήθελε να ολοκληρωθεί η Θυσία Του. 

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το Θείο Πάθος είναι Εκούσιο. 
Ο Χριστός με την δική Του θέληση δέχτηκε τα πάντα, γι’ αυτό ακόμη και την ώρα που τα καρφιά έσκιζαν τις σάρκες του και τρυπούσαν τα οστά Του, Εκείνος προσευχόταν για τους σταυρωτές Του, πράγμα που δεν θα έκανε ουδείς άνθρωπος.


Η μαρτυρική σταύρωση Του:

Οι σταυρωτές Τον ξαπλώνουν επάνω στον Σταυρό και Του καρφώνουν τα χέρια και τα πόδια. Για το ακριβές σημείο του καρφώματος υπάρχουν δύο εκδοχές:
Το εσωτερικό της παλάμης, που φαίνεται και σε πολλές εικόνες, ή το κέντρο της έσω επιφανείας των καρπών. Εάν πάντως, το καρφί μπήκε ανάμεσα στα δύο κόκαλα (κερκίδα και ωλένη), έχουμε φρικτό πόνο γιατί τραυματίστηκε το μέσο νεύρο. Σκεφτείτε πώς είναι εάν χτυπήσουμε το νεύρο του αγκώνα, πόσο έντονο πόνο νιώθουμε. Φανταστείτε επομένως, να περάσει πρόκα από αυτό το νεύρο.
Ως προς το κάρφωμα των ποδιών οι δύο εκδοχές είναι ότι σταύρωναν τα πόδια και το καρφί που περνούσε από το ένα πόδι στο άλλο, ή ότι καρφώθηκαν παράλληλα. Ευρήματα του 1968 σε τάφους στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, μας δείχνουν ότι υπήρχαν και άλλοι που σταυρώθηκαν στα πόδια με τον πρώτο τρόπο.
Στην συνέχεια, δίχως να δέσουν το σώμα επάνω στους κορμούς σε κάποια σημεία, σήκωσαν τον Σταυρό και όλο το βάρος του σώματος έπεσε μπροστά. Στο σημείο αυτό, και καθώς είχαν προηγηθεί όλα τα προηγούμενα βασανιστήρια, βάσει των ανθρώπινων αντοχών, φυσιολογικά θα είχε ξεψυχήσει !!. 
Επίσης πρωτοφανής τρόπος ανύψωσης του σταυρού (δίχως στερεοποίηση του βάρους), διότι ενδέχεται να επιφέρει τον θάνατο ακαριαία. Και ο σκοπός της σταύρωσης, δεν ήταν αυτός.

* * Ωστόσο το μαρτύριο Του συνεχίστηκε. Μετά την ανύψωση του Σταυρού Του, ο Χριστός αντιμετωπίζει μια σειρά από δυσμενείς παράγοντες:

_ Υποχρεωτική ορθοστασία που Του δημιουργεί ορθοστατική υπόταση.  
_ Υποχρεωτική ακινησία, που δεν δίνει τη δυνατότητα στο φλεβικό αίμα να επιστρέψει στην καρδιά.  
_ Ειδική στάση του θώρακα με το βάρος του σώματος να είναι σε μόνιμη έκπτυξη, που αυτό δυσκολεύει φοβερά την αναπνοή.  Δεν μπορεί να κάνει εκπνοή παρά μόνο εισπνοή.
_ Αντιμετωπίζει επιπλοκές τραυμάτων, αιμορραγία, αφυδάτωση, πείνα, δίψα και εξάντληση.
_ Μια σημαντική ακόμη λεπτομέρεια είναι και η επιδρομή των σαρκοφάγων εντόμων. Το αίμα φέρνει από πολύ μακριά έντομα που κόβουν κομμάτια από τις πληγές ενός ακίνητου ανθρώπου.

Πολλά πράγματα έδρασαν για την κατάληξη Του (τον θάνατο Του), με τελικό αίτιο την ασφυξία μαζί με την κυκλοφορική ανεπάρκεια. Μιλάμε πλέον για Υπεράνθρωπη αντοχή !!. 
Εκείνος όμως μπόρεσε και άντεξε.. και το γεγονός αυτό κατατρόμαζε τους “διώκτες” Του. Είναι αυτονόητο !!.


Δεν ήταν τυχαίο που δόθηκε διαταγή για λογχισμό της πλευράς Του:

Καθόλου τυχαίο. Όσο Εκείνος συνέχιζε να αναπνέει, η αγωνία στο Σανχεντρίν κορυφώνονταν.  Από όποια πλευρά και να έγινε ο λογχισμός με το βαρύ όπλο των δυόμισι μέτρων, δεν υπάρχει περίπτωση ο οποιοσδήποτε άνθρωπος να μείνει ζωντανός. Με τίποτα !!.
Σημειωτέο, όταν η λόγχη τρύπησε τα πλευρά Του, βγήκε «αίμα και ύδωρ». Αυτό μας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι το σώμα Του, είχε ήδη εγκαταλείψει.. αλλά η Ψυχή Του δεν το εγκατέλειπε !!.
Αυτό το γεγονός από μόνο του, είναι το πιστοποιητικό του θανάτου Του. Αυτό συντόμευσε τον θάνατό Του.. που ωστόσο.. έμεινε στον Σταυρό Του Μαρτυρίου Του, τουλάχιστον για 8 ΩΡΕΣ !!. 


Ψυχολογικός βιασμός:

Δεν πέθανε πριν την Σταύρωση, διότι υπήρχε λόγος. Υπερέβη τα ανθρώπινα μέτρα. Και το γεγονός και μόνο ότι άντεξε και ανέβηκε στον Σταυρό, είναι ακόμα ένα δείγμα Της Θεότητας Του !!.
Ασφαλώς όμως, οι πιο φρικτές στιγμές για Τον Κύριο ήταν μετά το κάρφωμα στον Σταυρό. Μπορούμε να πούμε ότι ήταν ένας θάνατος αργός και λίαν βασανιστικός, προσπαθώντας να κρύψει τις οδύνες Του, βλέποντας τα αγαπημένα Του πρόσωπα να σπαράζουν για Εκείνον κάτω απ’ τον σταυρό. Παράλληλα, ήταν απερίγραπτη η απόγνωση, καθώς το συγκεντρωμένο πλήθος των Εβραίων Τον χλεύαζε, Τον περιγελούσε, και ειρωνικά Του ζητούσε να αποδείξει τις θεϊκές δυνάμεις Του .. προκαλώντας Αυτόν να κατεβαίνοντας από τον σταυρό !!.

Λάβετε υπόψη σας, ήδη Του είχε ασκηθεί απάνθρωπη Ψυχοσωματική Βία !!
Στις ανακρίσεις Τον αμφισβήτησαν, Τον περιέπαιζαν, Τον διέσυραν και Τον εξευτέλισαν. Τον έγδυσαν τρεις φορές – και Τον έντυσαν άλλες τόσες – Τον μαστίγωσαν μπροστά στους οπαδούς του που πίστεψαν σε Εκείνον – Τον έσερναν σαν να ήταν τρόπαιο – Τον χλεύαζαν δημοσίως – Τον περιγελούσαν – Τον έφτυναν – Τον πρόδωσαν – Τον απογοήτευσαν – Του φόρεσαν ακάνθινο στεφάνι ως τάχα βασιλικό στέμμα.. Του φόρτωσαν τον βαρύ Σταυρό στην πλάτη και γελούσε το πλήθος μαζί Του που παραπατούσε και έπεφτε καθ' οδόν. Και μάλιστα, ως τελευταία Του επιθυμία, αντί για νερό Του έδωσαν ξύδι για να κάνουν ακόμη πιο αστεία την ατμόσφαιρα. Και τέλος, απολάμβαναν το κατόρθωμα τους.. παίζοντας τον χιτώνα Του στα ζάρια !!.

Αναμφισβήτητα, κάθε άλλος απλός άνθρωπος εκτιμάται ότι θα είχε βρεθεί σε απόγνωση, θα εκδήλωνε κρίσεις πανικού, υστερίας, νευρικό κλονισμό κ.ά.. σε βαθμό να προκληθεί εγκεφαλικό επεισόδιο, μόνο και μόνο από τα απανωτά ψυχολογικά ΣΟΚ !!.

Επίλογος:

Με απλά λόγια, δεν χωρά αμφιβολία ότι υπέστη στο έπακρο όλα τα παραπάνω. Αυτονόητα και αυταπόδεικτα. Σύμφωνα με τα ιατρικά πορίσματα, καταρρίπτονται όλες οι θεωρίες που αμφισβητούν την Θεϊκή ιδιότητα Του.
Αλλά επειδή πέρασαν αρκετοί αιώνες, κάποια άτομα νομίζουν ότι μπορούν να εντυπωσιάζουν με σενάρια που θα τα ζήλευε ακόμη και η Χαλιμά.
Άλλοι απομονώνουν τα γεγονότα και επιρρίπτουν όλες τις ευθύνες στους Ρωμαίους. Άλλοι υπονοούν ότι είχε απώτερους σκοπούς τους οποίους δεν πρόλαβε να πραγματοποιήσει. Άλλοι θέτουν το ερώτημα, πού τάχα να ήταν μέχρι τα τριάντα Του χρόνια. Άλλοι υποστηρίζουν την πιθανότητα να έκλεψαν οι μαθητές Του το νεκρό σώμα Του. Κι άλλοι πάλι, Τον θέλουν να έχει επιβιώσει μετά όλα τα παραπάνω, και έτσι συνέχισε την ζωή Του ως απλός πολίτης, μαζί με την αγαπημένη Του Μαγδαληνή κ.ά. ΕΛΕΟΣ πια !! 


Και απορώ. Γιατί όσοι αρνούνται την Θεϊκή Υπόστασή του, λασπολογούν εις βάρος Του Ιησού Χριστού, αφού γι’ αυτούς δεν υπήρξε τάχα ??!!.


ΜΑΡΙΑΝΝΑ
*Σύμβουλος σχέσεων - Ψυχαναλύτρια, Ψυχοερευνήτρια*