Translate

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

*Διχασμός Προσωπικότητας.. ανάλυση*

Δύο ή και περισσότερες προσωπικότητες στο ίδιο σώμα !!.  


Η ψυχιατρική είναι μία από τις επιστήμες που έως να εξελιχθεί στο επίπεδο που γνωρίζουμε σήμερα, γνώρισε πολλές μορφές απαξίωσης, ειδικότερα κατά την εποχή του μεσαίωνα. Ας μην ξεχνάμε πως σε περασμένους αιώνες, τα άτομα με ψυχικές διαταραχές χαρακτηρίζονταν ως και δαιμονισμένα !!.
Η δε ψυχολογία πέρασε από αρκετά στάδια μέχρι να πάρει την θέση της στον παραϊατρικό κλάδο, και αρκετά αργότερα να αναγνωριστεί επισήμως ως επιστήμη. Στις μέρες μας πλέον η ψυχολογική υποστήριξη θεωρείται απαραίτητη σε αναρίθμητες περιπτώσεις, ακόμη κι όταν ένα άτομο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα σωματικής – οργανικής υγείας.

Η εξέλιξη είναι σίγουρα θεαματική, ωστόσο, για μια μεγάλη ομάδα ψυχώσεων που προηγουμένως έχει αποκλειστεί οποιαδήποτε οργανική βλάβη του νευρικού συστήματος, συνεχίζουν να παραμένουν άγνωστες οι αιτίες των δυσλειτουργιών
Μέσα σε αυτήν την ομάδα συμπεριλαμβάνεται η σχιζοφρένεια (νευροψυχιατρική νόσος), που η εκδήλωση της παρατηρείται συνήθως σε έφηβους, ή σε άτομα πριν την μέση ηλικία. Το άτομο χαρακτηρίζεται από διαταραχές της αντίληψης της πραγματικότητας όπως και Μυθομανία, που σε αρκετές περιπτώσεις χρήζει μακροχρόνια θεραπεία.  

Τα άτομα με σχιζοφρένεια στο πρώτο στάδιο της νόσου, δίνουν την εντύπωση ότι (απλά)  είναι άτομα αντιδραστικά, κυκλοθυμικά, όπως και βίαια άνευ αιτίας. Η πάθηση τους γίνεται αντιληπτή όταν αρχίσουν να  έχουν όλο και συχνότερα παρανοϊκές ιδέες, οι οποίες κυρίως οφείλονται σε ακουστικές ψευδαισθήσεις, όπως όμως και σε οπτικές. 
Επομένως ως παράδειγμα, όταν οι σχιζοφρενείς δολοφόνοι ισχυρίζονται ότι κάποιες φωνές στο κεφάλι τους, τους υπέβαλαν να διαπράξουν τις εγκληματικές πράξεις, ή όταν αρνούνται ότι επιτέθηκαν σε άνθρωπο αλλά σε κάποια τερατώδη μορφή κ.ά .. το βέβαιο είναι ότι δεν ψεύδονται συνειδητά !!.

Ο όρος σχιζοφρένεια: 

Με τον όρο σχιζοφρένεια, καλύπτεται ένα σύνολο νόσων με διαφορετικούς μηχανισμούς. Τέτοιες χρόνιες ψυχώσεις, που δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ειδικότερα ούτε ως σχιζοφρένεια αλλά και ούτε ως χρόνια παραληρήματα, αφήνουν να εννοηθεί την ύπαρξη μιας λεπτής νευρολογικής και χημικής δυσλειτουργίας, επίσης άγνωστη μέχρι σήμερα.
Έτσι παλαιότερα, σχιζοφρενείς χαρακτηρίζονταν και τα άτομα που παρουσιάζουν διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας. Πλην όμως, οι σύγχρονος επιστημονικές μελέτες επί του αντικειμένου, καταλήγουν στα εξής  συμπεράσματα:

Η διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας (ΔΠΠ):

Είναι μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη τουλάχιστον μίας διαφορετικής προσωπικότητας μέσα στο ίδιο άτομο. Η «άλλη» προσωπικότητα, προκύπτει αυθόρμητα και ακούσια, και ελέγχει την συμπεριφορά του ατόμου. Το εξουσιάζει δηλαδή. Στην ουσία, οι δύο ή περισσότερες προσωπικότητες, λειτουργούν ανεξάρτητα μεταξύ τους και σε διαφορετικούς χρόνους. 
Οι διαφορετικές προσωπικότητες έχουν την δική τους ηλικία η κάθε μία, ή ακόμη και διαφορετικό φύλο. Κάθε μία έχει την δική της ταυτότητα, την δική της στάση του σώματος, δική της συμπεριφορά και χειρονομίες, και ξεχωριστό δικό της τρόπο ομιλίας. Συνήθως η μία να αγνοεί την ύπαρξη της άλλης !!.
Η χρονική στιγμή που μια άλλη προσωπικότητα εμφανίζεται επάνω στο άτομο, ονομάζεται «εναλλαγή». Η εναλλαγή μπορεί να διαρκέσει από κάποια δευτερόλεπτα, έως και ημέρες !!. 

Διπλή Προσωπικότητα:

Συνεπώς, μεταξύ διχασμού και διλήμματος υπάρχει τεράστια διαφορά. Άλλωστε όλοι μας έχουμε βρεθεί μπροστά σε δίλημμα, και θα βρεθούμε αρκετές φορές ακόμη στην ζωή μας. Όμως, η επεξεργασία του διλήμματος μέσα στο μυαλό μας όσο και να διαρκέσει, αργά ή γρήγορα το δίλημμα παύει να υφίσταται.

Ωστόσο, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βιώσει μια ήπιας μορφή διπλής προσωπικότητας, την οποία δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ως κλινική περίπτωση.
Όπως δηλαδή ως παράδειγμα, σε κάποια φάση της ζωής μας, συμβαίνει να μας συνεπάρει μια διαφορετική προσωπικότητα και να θέλουμε να προσαρμόσουμε την δική μας επάνω σε αυτήν. Επίσης, ενδέχεται να δοκιμάσουμε μία διαφορετική συμπεριφορά ή στάση ζωής, και το αποτέλεσμα να μας οδηγήσει στην απόφαση να διατηρήσουμε μέσα μας και τον «δεύτερο» μας εαυτό. Αλλά καθώς η άλλη προσωπικότητα είναι επιλογή μας, τότε σίγουρα κάνουμε συνειδητά τις «εναλλαγές».

Ήπια μορφή διαταραχής, ενδέχεται να παρουσιαστεί όταν αρχίσουμε να προβληματιζόμαστε για το ποιός είναι τελικά ο εαυτό μας - πότε είμαστε ο εαυτός μας - ποιος εαυτός μας μπορεί να φέρει τα ποθητά για εμάς αποτελέσματα, κ.λ.π. 
Ως παράδειγμα, αυτό μπορεί να συμβεί σε περιπτώσεις που καταβάλουμε μεγάλη προσπάθεια, θέλοντας να "μπούμε στο πετσί ενός ρόλου" είτε για επαγγελματικούς λόγους, είτε για να αλλάξουμε τα δεδομένα μιας κατάστασης, είτε διότι πιστεύουμε ότι με την προσποίηση θα επιτύχουμε κάποιον προσωπικό στόχο. Ακόμη. Κατά την εκτέλεση ενός έργου, όπως συγγραφή, ποίηση, ζωγραφική κ.ά, όταν ταυτιζόμαστε με τους χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν, ή τοποθετούμε τον εαυτό μας (νοερά) στους χώρους που παρουσιάζουμε.
Με απλά λόγια.. όλοι μας κρύβουμε μέσα μας κι έναν δεύτερο εαυτό ανάλογα με τις ανάγκες μας, τον οποίο ωστόσο επιβάλλεται να ελέγχουμε !!.

Η διχασμένη προσωπικότητα ως σοβαρή μορφή διαταραχής:

Η Διχασμένη Προσωπικότητα, σε βαθμό που χαρακτηρίζεται Παρανοειδής και χρήζει ιδιαίτερης αντιμετώπισης, δεν διαφέρει σε πολλά από την διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας. Ωστόσο σε αυτήν την περίπτωση, οι μελέτες οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η πάθηση αυτή δεν προκλήθηκε από ένα στιγμιαίο ή τυχαίο περιστατικό, αλλά είναι αποτέλεσμα σοβαρού ψυχικού τραυματισμού, συνήθως κατά την παιδική – νεαρή ηλικία, είτε από ακραία επαναλαμβανόμενη σωματική βία, είτε από συχνή λεκτική ή συναισθηματική κακοποίηση, είτε λόγω σεξουαλικού βιασμού κ.ά.

Τότε εν καιρό η διαταραχή εξελίσσεται σε σοβαρή μορφή ψύχωσης, καθώς οι τραυματικές εμπειρίες “κυριεύουν” την διανοητική διαδικασία. Δηλαδή, η ανάγκη του ατόμου να διακόψει τις δυσάρεστες σκέψεις ή να αποβάλλει τις επώδυνες αναμνήσεις.. προκαλεί την απόρριψη της ταυτότητας του, και την έλλειψη σύνδεσης των αισθημάτων με την παρούσα κατάσταση του. Τότε,  δύο ή περισσότερες προσωπικότητες (μιμείται πρόσωπα ή φανταστικούς του ήρωες) εξουσιάζουν την συμπεριφορά του παθόντος.
Κατά την ίδια στιγμή, τα άτομα που πάσχουν από αυτή τη διαταραχή, παρουσιάζουν μια βασική αδυναμία να θυμηθούν ουσιαστικές και βασικές πληροφορίες για τον εαυτό τους, κάτι το οποίο δεν μπορεί να εκληφθεί ως απλή αφηρημάδα.

Άτομα με αυτή τη διαταραχή αποφεύγουν να μιλάνε για το παρελθόν τους. Κατά κανόνα, δεν δείχνουν επιθυμία για να δημιουργήσουν στενές σχέσεις, δεν τους διακρίνει ενθουσιασμός για κοινωνικές εκδηλώσεις, αποφεύγουν νέες γνωριμίες. Γενικότερα τους φοβίζει η πολυκοσμία, συχνά φαίνονται ψυχρά και απόμακρα, προτιμούν  την μοναξιά. Το βασικό χαρακτηριστικό της διαταραχής αυτής είναι η έντονη δυσπιστία και καχυποψία προς τους άλλους ανθρώπους, ακόμη και προς τους ελάχιστους φίλους τους, έως και προς τον σύντροφο της ζωής τους. Έτσι τα κίνητρα των πράξεων τους ερμηνεύονται ως κακόβουλα, καθώς ακόμη και οι δικαιολογίες τους ή θα είναι αντιφατικές, ή θα είναι πικρόχολα σχόλια.

Συμπτώματα μιας διχασμένης προσωπικότητας:

Τα άτομα με διχαστικές διαταραχές αντιμετωπίζουν οποιοδήποτε από τα ακόλουθα συμπτώματα, αλλά ενδέχεται και όλα μαζί:
Απώλεια αίσθησης τόπου και χρόνου. Διαταραχές του ύπνου (εφιάλτες, υπνοβασία), διατροφικές διαταραχές, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού και ακαθόριστες φοβίες, ψυχωτικά συμπτώματα όπως ακουστικές και οπτικές ψευδαισθήσεις, έως και παραισθήσεις σαν να βιώνουν στιγμές από το παρελθόν.
Επίσης είναι επιρρεπείς στην κατάχρηση αλκοόλ και χρήση ναρκωτικών ουσιών. 

Θεραπεία:

Η καταλληλότερη χρήση αντιψυχωτικών φαρμάκων για την Παρανοειδή Διαταραχή της Προσωπικότητας, δεν έχει ακόμη ιδιαιτέρως μελετηθεί. Οι δε ασθενείς σπάνια αποδέχονται την πάθηση τους, και ακόμη πιο σπάνια αναζητούν κάποια θεραπεία με δική τους πρωτοβουλία. Πιθανότατα λόγω της έντονης καχυποψίας και δυσπιστίας τους, στην οποία περιλαμβάνουν φυσικά και τους θεραπευτές. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που ελάχιστοι θεραπευτές έχουν τις απαιτούμενες εμπειρίες. 
Η ομαδική ψυχοθεραπεία δεν ενδείκνυται, διότι τα άτομα με αυτή τη διαταραχή, εύκολα παρερμηνεύουν οτιδήποτε ειπωθεί από άλλα άτομα. Κι άλλωστε δεν συμμετέχουν σε αυτήν, λόγω άρνησης να αποδεχτούν την πάθηση τους.

Για την διαταραχή στην πιο ήπια μορφή της, η καλύτερη προσέγγιση είναι η υποστηρικτική ψυχοθεραπεία, κατά την οποία ο θεραπευτής θα ακούει υπομονετικά τις κατηγόριες και τα παράπονα του απέναντι του (του ασθενή), τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζει με σεβασμό ως αναλυόμενο άτομο, και όχι ως ψυχικά ασθενή. Επιβάλλεται να είναι ειλικρινής ο θεραπευτής, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να είναι προσεκτικός στην εκδήλωση των  συμπερασμάτων του. Και μόνο όταν διασφαλισθεί η καλή επαφή και σχέση με τον ασθενή, τότε μόνο ο θεραπευτής μπορεί να αρχίσει να προτείνει εναλλακτικές ερμηνείες για τις παρερμηνείες του ασθενή. 
Το επόμενο βήμα είναι να μπορέσει ο θεραπευτής να από_δείξει στον ασθενή (σε πλαίσιο ψυχαναλυτικό — γνωστικό), ότι οι απειλές που αισθάνεται από τον έξω κόσμο, οι οποίες περιορίζουν την ζωή του, προέρχονται απ’ την προβολή του δικού του εσωτερικού κόσμου, και κυρίως διότι ο ίδιος επιτρέπει στα παρελθοντικά γεγονότα να τον ακολουθούν.

Το επίτευγμα είναι να κατανοήσει ο ασθενής πως όσα συνέβησαν, δυστυχώς δεν μπορούν να διαγραφούν από την μνήμη. Μπορούν όμως να εξεταστούν από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Και αν καταφέρει να τα τοποθετήσει στο μυαλό του ως μία σειρά παρελθοντικών γεγονότων που δεν τον εμποδίζουν στο μέλλον να ευτυχήσει .. τότε βεβαίως, ανοίγει από μόνος του τον δρόμο προς την θεραπεία του !!.



ΜΑΡΙΑΝΝΑ
*Σύμβουλος σχέσεων - Ψυχαναλύτρια, Ψυχοερευνήτρια*


ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:
Εάν προκύπτει λόγος για επικοινωνία μαζί μου, στείλτε το μήνυμα σας απ’ την δημόσια σελίδα μου στο facebook Ψυχή & Αστρολογία, ή στο e-mail μου: 
Γράψτε το ονοματεπώνυμο σας, το τηλέφωνο σας, τον τόπο διαμονής σας, και το θέμα σας συνοπτικά. Θα σας απαντήσω το συντομότερο δυνατόν.