Translate

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

*Το ταξίδι των Συναισθημάτων*

Όταν η Αγάπη, συνάντησε την Γνώση !! 


Ένας μύθος μας λέει πως μιά φορά κι έναν καιρό.. όλα τα συναισθήματα μαζί, ταξίδευαν μέσα σε ένα μεγάλο καράβι, το οποίο όμως έχασε την πορεία του. Τότε το κάθε συναίσθημα ήθελε να επιβάλει την γνώμη του, και ήθελε να πάρει στον έλεγχο του το τιμόνι. Η διαφωνίες μεταξύ τους άφησαν ακυβέρνητο το καράβι, το οποίο αφού βρέθηκε σε άγνωστα σκοτεινά νερά, και αφού παρασύρθηκε από έναν κυκλώνα που το τσάκισε επάνω σε βράχια κοφτερά.. δεν άντεξε και ναυάγησε !!. 

Μέσα σε αυτό ταξίδευαν η Αγάπη, η Ελπίδα, η Ευτυχία, η Λύπη, η Απελπισία.. όπως και τ’ άλλα δευτερεύοντα συναισθήματα. Μόλις διαισθάνθηκαν τον κίνδυνο απ’ τα πελώρια κύματα που ήθελαν να τα καταπιούν μαζί με το καράβι, τότε το κάθε συναίσθημα κατέβασε στην θάλασσα και από μία βάρκα. Μπήκε το καθένα από αυτά στην δική του βάρκα, και άρχισαν να απομακρύνονται. 
Η μόνη που έμεινε επάνω στο μισοβυθισμένο καράβι ήταν η Αγάπη.. διότι το είχε αγαπήσει καθώς την ταξίδευε τόσα χρόνια, και δεν ήθελε να το εγκαταλείψει. Ήθελε να μείνει μαζί του όσο περισσότερο αντέξει.




* Όταν όμως η Αγάπη είδε την βάρκα της Ελπίδας να έχει σχεδόν εξαφανιστεί στον ορίζοντα, και αντιλήφθηκε ότι έμεινε μόνη δίχως βάρκα.. τότε σκέφτηκε πως εάν χαθεί, δεν θα υπάρχει πλέον αγάπη στον κόσμο.. και έτσι αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.

* Άρχισε λοιπόν να φωνάζει για βοήθεια, ώσπου ξαφνικά είδε τον Πλούτο που περνούσε από μπροστά της με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον φώναξε και τον ρώτησε:
«Πλούτε έμεινα μόνη δίχως βάρκα.. μπορείς να με πάρεις μαζί σου σε παρακαλώ ??»
_ «Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ενοχλημένος ο Πλούτος.. «διότι έχω γεμάτο ασήμι και χρυσάφι το σκάφος μου, και δεν υπάρχει χώρος για σένα» !!.

* Μετά από λίγο είδε η Αγάπη να περνάει η Αλαζονεία, επίσης μέσα σε ένα μεγαλοπρεπές σκάφος.. και επιχείρησε να παρακαλέσει εκείνην για βοήθεια:
_ «Αλαζονεία, σε παρακαλώ βοήθησε με.. θα πνιγώ» φώναζε δυνατά η Αγάπη.
_ «Δεν μπορώ να σε πάρω μαζί μου Αγάπη» της απάντησε... «είσαι μούσκεμα και κουρελιασμένη, και θα μου λερώσεις το πανέμορφο σκάφος μου» !!.

* Η Λύπη δεν είχε απομακρυνθεί και πολύ, και έτσι η Αγάπη άρχισε να της ζητάει να την λυπηθεί:
_ «Λυπήσουμε τουλάχιστον εσύ καλή μου.. και άφησε με να έρθω μαζί σου».
_ «Ω Αγάπη» απάντησε η Λύπη, «είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου. Κι άλλωστε εμείς μαζί δεν κάναμε ποτέ καλή παρέα.. ζήτα βοήθεια απ’ την Ευτυχία» !!.

* Κοίταξε η Αγάπη να δεί πόσο είχε απομακρυνθεί η Ευτυχία.. και την είδε μέσα στην βάρκα της να τραγουδά τόσο ευτυχισμένη που είχε σωθεί.. που ούτε καν άκουγε την Αγάπη να της ζητά βοήθεια !!.

* Η Απελπισία μέσα απ’ την βάρκα της, σταμάτησε λίγα μέτρα παραπέρα, και παρακολουθούσε την αγωνία της Αγάπης. Βλέποντας ότι κάνεις δεν ενδιαφερόταν για την Αγάπη, άρχισε να της κουνάει το μαντήλι.. σαν να την αποχαιρετούσε. Η Αγάπη ήξερε ότι η Απελπισία ήταν ένα απ’ τα συναισθήματα που την μισεί.. αλλά και πάλι τόλμησε και την ρώτησε:
_ «Απελπισία, πώς μπορείς να με μισείς τόσο, που μπορείς να κάθεσαι ατάραχη να βλέπεις τον θάνατο μου ?!.. σου είναι τόσο δύσκολο να ξεχάσεις για λίγο το μίσος σου για να με βοηθήσεις» ??!!.
_ «Σε μισώ γιατί πολλές φορές με ξεγέλασε ο ψεύτης ο γιός σου ο Έρωτας..» είπε πικρόχολα η Απελπισία, «και αν σου αξίζει λοιπόν να σωθείς.. θα κάτσω να περιμένω μπας και δώ κανένα θαύμα» !!.

* Τότε ξαφνικά απ' το πουθενά, ακούστηκε μια βραχνή και πονεμένη φωνή μέσα στην θαλασσοταραχή:
_ «Αγάπη.. έλα προς τα εδώ γλυκιά μου Αγάπη !! Εγώ θα σε σώσω, γιατί εγώ σε χρειάζομαι» !!.
Ήταν ένας ηλικιωμένος ταλαιπωρημένος κύριος ντυμένος με κουρέλια, πάνω σε μία σανίδα και προσπαθούσε να πλησιάσει την Αγάπη για να την σώσει. Εκείνη δεν τον γνώριζε, αλλά ένιωθε τόσο ανακουφισμένη που βρέθηκε “σανίδα σωτηρίας” για εκείνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. 

Όταν επιτέλους έφτασαν στην στεριά, ο γερασμένος, ταλαιπωρημένος και πονεμένος κύριος την ακούμπησε απαλά στην αμμουδιά, και της έδωσε το “φιλί της ζωής”. Τότε η Αγάπη παρατήρησε ότι μεταμορφώθηκε σε ένα ωραίο γεμάτο λάμψη παλικάρι, που της χαμογέλασε..  και δίχως να της πεί κουβέντα έφυγε - τράβηξε τον δρόμο του !!. 

Μόλις συνήλθε η αγάπη από αυτήν την περιπέτεια της, αναρωτήθηκε ποιος τάχα ήταν αυτός ο άγνωστος και περίεργος άνδρας που την βοήθησε, και γιατί της είπε ότι την χρειαζόταν, αφού την άφησε και έφυγε ??!!. 
Οπότε έχοντας μεγάλη περιέργεια, αλλά και νιώθοντας ευγνωμοσύνη απέναντι του, την οποία ήθελε να του την εκφράσει.. πήγε να ρωτήσει την Γνώση. 

Όταν η Αγάπη συνάντησε την Γνώση, την ρώτησε ποιος ήταν ο σωτήρας της, και πού θα μπορούσε να τον βρεί:


_ «Ο Πόνος ήταν Αγάπη.. ο γιός του Χρόνου» της απάντησε η Γνώση.. «ο οποίος μέρα με την ημέρα γερνάει απ’ το βάσανο του, και τότε παρακαλά τον πατέρα του για να τον λυτρώσει  απ’ αυτό.  
_ «Και γιατί ο Χρόνος έστειλε να σώσει εμένα ο Πόνος » ?! ρώτησε απορημένη η Αγάπη.
Τότε η Γνώση της χαμογέλασε, και με την βαθιά σοφία της, της είπε: 
_ «Διότι Αγάπη, μόνο ο Χρόνος γνωρίζει πόση μεγάλη ανάγκη σε έχει ο Πόνος, ο κάθε ψυχικός πόνος. Ούτε καν' η Ελπίδα μπορεί να τον απαλύνει. Το είδες και μόνη σου πώς μεταμορφώθηκε ο Πόνος σε νέο παλικάρι και πήρε λάμψη από την λάμψη σου, μόλις σε κράτησε στην αγκαλιά του» !!. 
_ «Γνώση, βοήθησε με να τον βρώ.. να τον ευχαριστήσω», είπε συγκινημένη η Αγάπη. 
_ «Αγάπη, δεν έχεις λόγο να τον αναζητήσεις και να τον ευχαριστήσεις» απάντησε η Γνώση, και συνέχισε..  «άλλωστε ο Χρόνος θα τον στέλνει σε εσένα την πιο κατάλληλη στιγμή.. διότι μόνο στην αγκαλιά σου μπορεί εκείνος να αναγεννηθεί»!!.

ΤΟ ΔΙΔΑΓΜΑ:

* Η ψυχή μας είναι ένα μεγάλο καράβι που κουβαλάει μέσα του όλα μας τα συναισθήματα. Το κάθε συναίσθημα κατά καιρούς, θέλει να κάνει την δική του επανάσταση. Τότε είναι που το καράβι αυτό θαλασσοδέρνεται, στην προσπάθεια του να κρατηθεί η ισορροπία μεταξύ όλων των συναισθημάτων. Βέβαια μπορεί να συμβεί κάποιες φορές να το εγκαταλείψουν οι δυνάμεις του. Σε αυτήν την περίπτωση, θα πρέπει να θυμόμαστε πώς η Αγάπη μας για «το καράβι της ψυχής μας», είναι ικανή να μην το αφήσει να βυθιστεί.
* Σωστά λέγεται ότι «η Ελπίδα πεθαίνει τελευταία».. και τούτο διότι μόλις θα δεί τον πραγματικό κίνδυνο, τότε πρώτη – πρώτη θα μπεί “στην βάρκα των ονείρων της” για να απομακρυνθεί απ’ όσα φοβάται να ξέρει – απ’ όσα δεν θέλει να δεί. Εάν το ερμηνεύσουμε αυτό, σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος η ελπίδα μας, να μας αφήσει να ζούμε με ψευδαισθήσεις. 
* Επίσης λέγεται ότι «ο καλύτερος γιατρός για όλες τις πληγές, είναι ο Χρόνος».. και ούτε αυτό είναι λάθος, αφού ως πατέρας του Πόνου, επιδιώκει να τον απαλλάξει απ' το μαρτύριο του. 

Η Αγάπη έχει ευρύτερη έννοια. 
Η Αγάπη είναι το δυνατότερο πρωτογενές συναίσθημα, ικανό να αντέξει σε όλες τις συνθήκες. 
Η Αγάπη δεν εξαγοράζεται, δεν φοβάται τις συνέπειες, δεν έχει εγωϊσμό, δεν ντρέπεται να κλάψει, δεν διστάζει να ζητήσει βοήθεια.. ακόμη κι απ’ την μαύρη Απελπισία. 
Την Αγάπη δεν την τρομάζει ούτε καν’ ο Πόνος.. αντιθέτως αφήνεται στα χέρια του, διότι ακόμη και ο πόνος (οποιοσδήποτε ψυχικός πόνος) μπορεί στην αγκαλιά της να γιατρευτεί !!. 
*Είναι Μοιραίο η Αγάπη να δοκιμάζεται μέσα από τον Πόνο.. διότι μόνο η Αγάπη έχει την δύναμη να σβήνει τα γερασμένα σημάδια του Πόνου.. με σύμμαχο της πάντα τον Χρόνο !!. 



ΜΑΡΙΑΝΝΑ
*Ψυχαναλύτρια, Ψυχοερευνήτρια - Σύμβουλος σχέσεων*



ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:
Εάν προκύπτει λόγος για επικοινωνία μαζί μου, στείλτε το μήνυμα σας απ’ την δημόσια σελίδα μου στο facebook, Ψυχή & Αστρολογία, ή στο e-mail μου: m.mosxona@gmail.com

Γράψτε το ονοματεπώνυμο σας, το τηλέφωνο σας, τον τόπο διαμονής σας, και το θέμα σας συνοπτικά. Για εξαιρετικές περιπτώσεις, στείλτε μήνυμα σας στον αριθμό: 6993617550